เปิดเถาเป่าใหม่ ตอนปีหนึ่งก็ทำเงินเดือนละสองแสน

ตอนที่ 13 มีห้องเดียว

6 นาที· 1.4K คำ

ทั้งสองเดินเล่นไปตามทางริมแม่น้ำอย่างช้า ๆ บางครั้งก็พูดคุยกันสองสามประโยค แต่ส่วนใหญ่เป็นคังซินฮุ่ยที่พูด

เธอเล่าเรื่องที่มหาวิทยาลัย เรื่องในหอพัก แล้วก็เรื่องเสื้อคลุมสไตล์ชาแนลตัวหนึ่งที่เห็นในเว็บบอร์ดเมื่อวาน

เฮ่อสวิ่นโอบไหล่เธอไว้ข้างหนึ่ง พอเห็นว่าไม่มีคนก็ฉวยโอกาสเลื่อนมือลงต่ำกว่าเดิมเป็นครั้งคราว ทำเอาคังซินฮุ่ยเขินจนอยากผละหนีอยู่หลายครั้ง

เมื่อเดินมาถึงจุดชมวิวแห่งหนึ่ง เฮ่อสวิ่นก็หยุดฝีเท้า

เบื้องหน้าคือทะเลสาบห่านขาว ผิวน้ำสะท้อนแสงไฟจากฝั่งตรงข้าม

คังซินฮุ่ยเงยหน้าขึ้น «เฮ่อสวิ่น»

«หืม?»

«บ่ายวันนี้ที่แผงขายของ ตอนคุณต่อราคา ฉันแอบกลัวนิดหน่อย»

«กลัวอะไร?»

«กลัวว่าถ้าต่อไปทำงานไม่ดีแล้วคุณจะดุ» เธอพูดเสียงเบา

เฮ่อสวิ่นหลุดหัวเราะกับคำพูดนั้น มือที่วางอยู่บนไหล่เธอเลื่อนลงไปแตะตรงเอว ก่อนกระชับเข้าหาตัวเบา ๆ

คังซินฮุ่ยไม่ได้หลบ กลับเอนกายซบเข้ากับอ้อมอกเขาตามแรงดึง

«งั้นก็ตั้งใจทำงาน» เขาบอก

หัวใจของคังซินฮุ่ยเต้นแรงแทบหลุดออกมา ไฟถนนสีเหลืองสลัว สายน้ำมืดดำ และแสงนีออนจากอีกฝั่งกลายเป็นเพียงฉากหลัง

เธอซุกหน้าเข้ากับอกเขา ได้กลิ่นน้ำยาซักผ้าจาง ๆ จากคอเสื้อขนเป็ด

«เฮ่อสวิ่น»

«หืม»

«คุณอายุน้อยกว่าฉันตั้งหนึ่งปี ทำไมถึงเก่งขนาดนี้?»

«เธอก็เก่ง» เฮ่อสวิ่นบอก «อย่างน้อยก็เลือกคนเก่ง»

คังซินฮุ่ยเงยหน้ามองเขา ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับในความมืด «งั้นฉันควรเรียนรู้เรื่องผ้าเพิ่มอีกหน่อยไหม?»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป