อาหลิงมีข้อสงสัยเต็มไปหมด ทำไมจู่ ๆ ถึงต้องมาหาบ้านเช่าในผู่เถียน หาห้องไปทำอะไร แล้วจะเช่านานแค่ไหน แต่เธอก็ไม่ได้ถามออกไปสักข้อ
ในใจยังแอบดีใจอยู่หน่อย ๆ หรือว่าเฮ่อสวิ่นจะย้ายมาอยู่แถวนี้นะ?
แต่เฮ่อสวิ่นทำอะไรย่อมมีเหตุผลของเขาเสมอ ในเมื่อเขาไม่พูด เธอก็ไม่เร่งถาม
เฮ่อสวิ่นเดินสำรวจแถวคั่วโข่วรอบหนึ่ง แต่ก็ไม่เจอที่ไหนเหมาะเป็นพิเศษ จึงพาอาหลิงไปเซี่ยหวงต่อ
เซี่ยหวงอยู่ห่างไกลกว่าแถวคั่วโข่วเล็กน้อย บ้านก็ใหม่กว่า มีอาคารที่สร้างเองสองชั้นอยู่หลายหลัง มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งสร้างในช่วงสองปีนี้ ผนังด้านนอกปูด้วยกระเบื้องสีขาว ประตูหน้าบ้านเป็นเหล็ก หน้าต่างชั้นล่างติดลูกกรงกันขโมย
เฮ่อสวิ่นถูกใจอยู่หลังหนึ่ง
ตัวอาคารไม่สูง มีสองชั้น ชั้นล่างติดถนน มีประตูม้วน หน้ากว้างประมาณ 4 เมตร ด้านในเป็นห้องโถงกว้าง
ด้านหนึ่งของหน้าร้านมีบันไดแยกต่างหากขึ้นไปชั้นสอง
ฝั่งตรงข้ามบ้านเป็นลานว่าง มีรถสามล้อจอดอยู่หลายคัน ถัดออกไปก็เป็นถนนใหญ่ กว้างพอให้รถบรรทุกเล็กผ่านได้อย่างสบาย
เฮ่อสวิ่นเดินวนอยู่หน้าบ้านไปมาสองรอบ แล้วอ้อมไปดูด้านหลังด้วย
อาหลิงนั่งยอง ๆ รอเขาอยู่ข้างทาง คอเสื้อบุนวมเปิดให้เห็นลำคอขาวเนียนอยู่ครึ่งหนึ่ง
ผมหางม้าของเธอเริ่มหลวม มีปอยผมสองสามเส้นระลงข้างหู
ลมพัดจนแก้มแดงระเรื่อ สันจมูกโด่งสวย ริมฝีปากเป็นสีชมพูอ่อนตามธรรมชาติ ไม่ต้องทาอะไรเลยก็ดูชุ่มชื้น
อาหลิงไม่ใช่สาวงามที่เห็นแวบแรกแล้วต้องตะลึง แต่เครื่องหน้าของเธอนุ่มนวล มองเพลิน ยิ่งมองก็ยิ่งสบายตา ราวกับผ่านการชะล้างด้วยน้ำพุจากขุนเขา ให้ความรู้สึกสะอาดบริสุทธิ์