เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของทุกคนที่มองมา โจวหยวนยังคงนิ่งเฉย
เขารู้อยู่แล้วว่าทุกคนจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ แต่ขอเพียงผ่านไปอีกไม่กี่วัน เขาก็จะพิสูจน์ทุกอย่างได้!
ก่อนหน้านี้เขาปลุกความทรงจำและปัญญาจากชาติก่อนขึ้นมาได้ จนทะลวงผ่านสี่ขอบเขตในรวดเดียว กระทั่งวันนี้ก็ใช้เวลาไปไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์
ส่วนการเปิดจุดลมปราณหลักทั้งสิบสองจุดแล้วทะลวงถึงขั้นทะลวงชีพจร ในสายตาของโจวหยวนก็ไม่ต้องใช้เวลานานนักเช่นกัน
ไป๋อี้เสวี่ยมองโจวหยวนอย่างลึกซึ้ง คล้ายอยากพูดแต่ก็หยุดไว้ ครู่หนึ่งจึงเอ่ยต่อ
“เอาละ ในเมื่อพวกเธอรู้จักกันแล้ว ก็คงควรรู้หน้าที่ของหน่วยปราบมารกันเสียที หน่วยปราบมารของเราเป็นดั่งคมดาบของสหพันธ์ ที่รับมือกับการรุกรานจากเทพนิยาย!”
“ในยามปกติ เราต้องจัดการเหตุการณ์รุกรานจากเทพนิยายเป็นอันดับแรก อย่างเช่นเมื่อ【แดนลี้ลับแห่งเทพนิยาย】ปรากฏขึ้น พวกเราก็ต้องเข้าปราบทันที!”
“หรือหากมีคนสมคบคิดกับสิ่งมีชีวิตจากเทพนิยาย แล้วเข่นฆ่าพวกเดียวกัน พวกเราก็ต้องสืบสวนและกำจัดให้สิ้นซากโดยเร็วที่สุด!”
“หากสิ่งมีชีวิตจากเทพนิยายชักนำฝูงสัตว์ให้คลุ้มคลั่งและบงการอยู่เบื้องหลัง เราก็ต้องตามหาตัวมันแล้วสังหารเสีย!”
เมื่อไป๋อี้เสวี่ยพูดเช่นนี้ ทั้งสี่คนในสนามต่างมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น
จากคำพูดไม่กี่ประโยคของไป๋อี้เสวี่ย พวกเขาเข้าใจถึงความสำคัญของหน้าที่หน่วยปราบมาร นี่คือผู้เฝ้ายามที่แบกรับความสงบสุขของครอบครัวนับหมื่นในสหพันธ์!
ระดับความอันตรายเรียกได้ว่าเป็นแนวหน้าบุกทะลวง ค่ายกลฝ่าแนวรบ สังหารขุนพล และชิงธงชัยในสนามรบ!