ผมสุ่มเฮกซ์เทคในโลกยุทธ์ขั้นสูง จนปีศาจมารยอมคุกเข่า!

ตอนที่ 27 ฟันมังกรพิชิตสิบแปดครั้ง?! ยังจะบอกว่าไม่ได้อาศัยเส้นสายอีกเหรอ?!

7 นาที· 1.5K คำ

ทั้งสี่คนบุกฝ่าฝูงสัตว์ดุร้ายมาได้ตลอดทาง จนถึงใจกลางหุบเขาวายุคำราม

สัตว์ดุร้ายส่วนใหญ่ถูกสัตว์ที่ควบคุมโดยวิญญาณอีกดวงหนึ่งลากให้เข้าร่วม จึงพุ่งเข้าโจมตีโจวหยวนกับพวก

แต่เมื่อพวกมันวิ่งผ่านโจวหยวนกับพวกไปแล้ว ก็ไม่หันกลับมาพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง

ฝูงสัตว์ดุร้ายที่บุกเข้ามาไม่ขาดสายจากด้านหลังก็ไม่มีทางปล่อยให้พวกมันหันกลับมา เพราะจะถูกเหยียบย่ำจนแหลกเป็นเนื้อบดทันที

มีเพียงสัตว์ดุร้ายที่ถูกวิญญาณอีกดวงควบคุมเท่านั้น ที่พุ่งเป้าโจมตีโจวหยวนกับพวกอย่างชัดเจน

ถึงอย่างนั้นก็ยังหยุดโจวหยวนไม่ได้

พวกมันกลายเป็นเพียงสารอาหารให้โจวหยวนเติบโตเท่านั้น!

【พลังปราณและเลือด +4】

【พลังจิต +2】

【พลังปราณและเลือด +4】

【พลังจิต +2】

【พลังปราณและเลือด +4】

【พลังจิต +2】

……

เมื่อเวลาผ่านไป โจวหยวนสัมผัสได้ว่าพลังปราณและเลือดในร่างกายของตนเอ่อล้นขึ้นเรื่อย ๆ พละกำลังของร่างกายก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

กระทั่งพลังปราณและเลือดของโจวหยวนทะลุขีดจำกัดห้าร้อย!

โจวหยวนสัมผัสได้ว่าวิชาดาบมังกรท่องสมุทรของตนดูเหมือนจะมีความเปลี่ยนแปลงบางอย่างเพิ่มขึ้นมาอีก

โฮก!

เสียงคำรามของมังกรดังก้องฟ้าอีกครั้ง โจวหยวนฟันมังกรปราณและเลือดออกมาได้อีกตัว!

มังกรปราณและเลือดทั้งห้าตัวโผบินวนเวียนรอบกายโจวหยวน สังหารสัตว์ดุร้ายโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง

ประสิทธิภาพในการเข่นฆ่าของโจวหยวนจึงเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น!

หากตอนนี้โจวหยวนแบ่งสมาธิไปตรวจดูหน้าจอสถานะเสมือนของตนได้ เขาคงพบว่าขั้นของวิชาดาบมังกรท่องสมุทรได้เข้าสู่ระดับที่ใกล้เคียงกับวิถีแห่งเต๋าแล้ว!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป