มีผู้ฝึกยุทธ์กลายพันธุ์เป็นปีศาจหลายคน ถูกโจวหยวนใช้วิชาดาบมังกรท่องสมุทรไล่ฟันจนเนื้อหนังถูกถลกออกเกลี้ยง ก่อนสิ้นใจลงตรงนั้น
ร่างกายที่กลายพันธุ์เป็นปีศาจซึ่งพวกเขาภาคภูมิใจ ไม่อาจมอบความรู้สึกปลอดภัยให้ได้แม้แต่น้อย
ทุกสิ่งที่พวกเขาเคยมี ดูเหมือนจะพังทลายลงในพริบตา
พวกเขาละทิ้งสถานะความเป็นมนุษย์ หันคมมีดเข่นฆ่าพวกเดียวกัน เพียงเพื่อแลกกับพลัง
แต่ตอนนี้เล่า?
กลับถูกเด็กหนุ่มที่มีระดับการฝึกตนต่ำกว่าพวกเขาไล่ฆ่า!
【ปราณและเลือด +4】
【พลังจิต +2】
【ปราณและเลือด +4】
【พลังจิต +2】
【ปราณและเลือด +4】
【พลังจิต +2】
……
โจวหยวนฆ่าเสียจนสะใจ แต่เหล่าผู้ฝึกยุทธ์กลายพันธุ์เป็นปีศาจกลับถูกเขาฆ่าจนเสียขวัญ
พวกมันเริ่มหนีขึ้นไปยังวัดหมอบพยัคฆ์ที่อยู่บนที่สูง พลางร้องตะโกนไปด้วย
“เจ้าสำนัก! ไอ้เด็กนี่มันปีศาจชัด ๆ!!”
เจ้าสำนัก?!
โจวหยวนจับใจความสำคัญนี้ได้
สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ซึ่งกำลังเสียขวัญพวกนี้พูดออกมา น่าจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องที่สุด!
“คิดจะหนีไปไหน?!”
โจวหยวนตะโกนลั่น ก่อนตามผู้ฝึกยุทธ์กลายพันธุ์เป็นปีศาจที่กำลังแตกตื่น มุ่งหน้าไปยัง【วัดหมอบพยัคฆ์】
มังกรปราณและเลือดทั้งแปดตัวแหวกอากาศคำราม วนคุ้มกันอยู่รอบกายโจวหยวน
ที่โจวหยวนกล้าทำเช่นนี้ ก็เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยสัมผัสร่องรอยของไป๋อี้เสวี่ยได้ชั่วขณะ อีกฝ่ายคอยอยู่ใกล้ ๆ เขาตลอดเวลา
หากหลังจากเขาบุกเข้าไปในวัดหมอบพยัคฆ์แล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปราณแกร่งที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดลงมือ ไป๋อี้เสวี่ยก็จะออกมือช่วยทันทีเช่นกัน!
ตอนนี้มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะพลิกสถานการณ์ได้
แน่นอนว่าโจวหยวนยังอยากฉวยโอกาสนี้แสดงฝีมือให้เต็มที่ เพื่อช่วงชิงทรัพยากรสนับสนุนในภายหลังให้ได้มากขึ้น
ระหว่างไล่ตาม เขายังฉวยโอกาสกลืนยาเสริมเลือดลมลงไปอีกสองเม็ด
“ยังยืนเหม่อทำไม?! รีบตามไปสิ?!”