โควตาว่าที่สมาชิกหน่วยปราบมารออกมาแล้วเหรอ?
หลังจากโจวหยวนได้ยินข่าวที่เว่ยฉืออุตส่าห์วิ่งมาบอก ดวงตาก็พลันเป็นประกาย
นั่นหมายความว่าในอนาคตเขาจะได้รับการจัดสรรทรัพยากรมากขึ้น!
ความพยายามตลอดหลายวันที่ผ่านมาไม่สูญเปล่าจริง ๆ
“ไปกันเถอะ ผู้บังคับกองร้อยเหมือนมีเรื่องจะพูดกับนาย เลยเรียกให้ฉันมาหา”
เว่ยฉือบอกโจวหยวนเช่นนี้
โจวหยวนเก็บดาบวายุที่เอวเข้าฝัก ก่อนจะเอ่ยกับเว่ยฉืออย่างเกรงใจว่า
“ขอโทษนะครับ หัวหน้าหมวด วันหยุดเวรทั้งที ยังรบกวนให้คุณต้องวิ่งมาอีกรอบ”
แต่เว่ยฉือกลับโบกมือรัว ๆ
“คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องพูดแบบนั้นหรอก…แถมฉันจะได้ถามเรื่องหน่วยปราบมารนี่ด้วย”
“อายุมากแล้ว ไม่ผ่านเกณฑ์ ไม่อย่างนั้นฉันก็อยากแย่งโควตานี้เหมือนกัน!”
เว่ยฉือพูดพลางเดินไปยังจุดที่หยางหรงอยู่พร้อมกับโจวหยวน
ระหว่างทาง ทั้งสองก็พูดคุยกันไปเรื่อย
“ได้ยินมาว่าอัจฉริยะที่คัดเลือกมาจากอีกสามกองร้อยไม่ธรรมดาเลย เหมือนจะมีคนที่คำกำกับชะตาสวรรค์อยู่ในระดับขั้นเสวียนด้วย!”
คำกำกับชะตาสวรรค์ระดับขั้นเสวียนงั้นเหรอ?
เมื่อได้ยินเว่ยฉือพูดเช่นนี้ โจวหยวนก็สนใจขึ้นมา เขาไม่เคยเห็นคนที่มีคำกำกับระดับนี้กับตาตัวเองมาก่อน
หยางหรงอาจจะเป็นคนหนึ่งก็ได้ แต่โจวหยวนเองก็ไม่แน่ใจ
นอกจากนั้น พรสวรรค์ระดับสูงสุดที่เคยมีมาก็เป็นคำกำกับชะตาสวรรค์ขั้นเหลืองระดับสูง
“ได้ยินว่าเป็นคนจากตระกูลผู้ฝึกยุทธ์ในเมืองไป๋ซาน ไม่ได้ส่งไปเรียนที่สถาบันยุทธ์ แต่กลับส่งมาที่กองทัพพิทักษ์กำแพงสูง ไม่รู้คิดจะทำอะไรกันแน่”
“ฉันรู้มาแค่นี้แหละ รายละเอียดที่เหลือพอเจอผู้บังคับกองร้อยแล้ว นายก็ถามเขาเองแล้วกัน”
เว่ยฉือพูดจบ โจวหยวนก็ฟังพลางพยักหน้า
ไม่นานทั้งสองก็มาถึงที่หมาย เป็นห้องทำงานของหยางหรงซึ่งอยู่ถัดจากสำนักงานทหาร
เมื่อเห็นโจวหยวนเข้ามา หยางหรงก็ตาเป็นประกายทันที ก่อนก้าวเข้ามาตบไหล่เขาแรง ๆ สีหน้าปลาบปลื้มอย่างยิ่ง
“ฮ่า ๆ ๆ หลานชายคนเก่งของฉัน! ผลงานของนายเมื่อคืนตอนคลื่นสัตว์อสูรบุก ทำเอาฉันประหลาดใจสุด ๆ!”