หลินหยางมองเลิ่งหนิงซวงอย่างคลางแคลงใจ
ครั้งนี้เลิ่งหนิงซวงพูดง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?
แต่ก็สมเหตุสมผลอยู่
เลิ่งหนิงซวงชอบแค่ร่างกายของเขา ส่วนด้านอื่น ๆ เธอไม่ได้ชอบ
เธอคงไม่อยากให้คนอื่นรู้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเหมือนกัน
“งั้นคุณหนูเลิ่ง ผมออกไปก่อนนะครับ”
หลินหยางเช็ดตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนสวมเสื้อผ้า เลิ่งหนิงซวงเพียงมองเขาด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้ทำอะไรอีก
หลินหยางเดินออกมาจากห้องน้ำ
เขากลัวว่าหลี่เทียนหมิงจะจับได้ว่าเลิ่งหนิงซวงอยู่ในห้องน้ำ จึงรีบปิดประตูห้องน้ำอีกครั้ง
หลี่เทียนหมิงขมวดคิ้ว เดินเข้ามาถามอย่างสงสัย “หยางจื่อ เช้าขนาดนี้ทำไมถึงอาบน้ำล่ะ?”
หลี่เทียนหมิงกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน “เมื่อกี้ตอนกินข้าวมันร้อนมาก ฉันก็เลยไปอาบน้ำ”
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง”
หลี่เทียนหมิงไม่ได้สงสัยอะไรอีก
เมื่อกี้ตอนหยางจื่อกินมื้อเช้า เขาเหงื่อออกเต็มหัวจริง ๆ แถมหน้ายังแดงก่ำด้วย
ว่าไปก็แปลก
อากาศร้อนเท่ากัน แต่เขากับพี่สาวกลับไม่รู้สึกร้อนขนาดนั้น
“เทียนหมิง นายมีธุระอะไรอีกไหม?” หลินหยางถาม
“ไม่มีแล้ว” หลี่เทียนหมิงส่ายหน้า “เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงแปลก ๆ จากในห้องน้ำ เหมือนนายกำลังทำอะไรอยู่ เลยเป็นห่วงก็เลยรออยู่ที่นี่”
จู่ ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้
หลี่เทียนหมิงยกแขนพาดไหล่หลินหยาง “หยางจื่อ นายก็เห็นพี่สาวฉันแล้วใช่ไหม คิดว่าเป็นยังไงบ้าง สวยสุด ๆ เหมือนที่ฉันบอกหรือเปล่า?”
“อืม สวยจริง ๆ” หลินหยางพยักหน้า