เลิ่งหนิงซวงพาหลี่เทียนหมิงไปส่งยังสถานที่ซึ่งอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยจิงหัว 10 นาที
“พี่ พาผมมาที่นี่ทำไม…” หลี่เทียนหมิงขมวดคิ้ว
เลิ่งหนิงซวงโยนกุญแจรถให้เขา
หลี่เทียนหมิงเบิกตากว้าง “โห กุญแจรถปากานี!”
“พี่จะยกรถคันนี้ให้ผมเหรอ?” เขาพยายามข่มความตื่นเต้นในใจ ก่อนถามหยั่งเชิง
“อืม”
เลิ่งหนิงซวงพยักหน้า
“ขอบคุณครับพี่”
หลี่เทียนหมิงตื่นเต้นจนมือสั่น
รถสปอร์ตคันนี้ราคาเป็นสิบล้าน แถมยังเป็นรุ่นลิมิเต็ด ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อได้
เขาอยากได้รถคันนี้มานานแล้ว
แต่ไม่มีเงินซื้อ
รถหรูที่เขาขับอยู่ทุกวันก็ราคาแค่สี่ล้าน เป็นของขวัญที่ปู่ให้ตอนพบกันครั้งแรก
ไม่คิดเลยว่าพี่สาวจะยกรถหรูสุดยอดแบบนี้ให้เขา!
สมแล้ว
พี่สาวยังมีเขาเป็นน้องชายอยู่ในใจจริง ๆ
“รถคันนี้ต้องเท่มากแน่ ๆ” หลี่เทียนหมิงยิ้มจนแทบมองไม่เห็นตา “เลิกเรียนแล้วเดี๋ยวผมพาหยางจื่อไปขับเล่น”
เลิ่งหนิงซวงขมวดคิ้วแน่น
“ช่วงนี้นายตั้งใจเรียนหนักมาก ฉันลาหยุดให้นายสามวัน ช่วงนี้ไปเที่ยวพักผ่อนได้ นายไม่ได้อยากไปฝรั่งเศสเหรอ? ฉันให้เลขาซูจองตั๋วเครื่องบินไว้ให้แล้ว” เลิ่งหนิงซวงกล่าว
ช่วงนี้เธอจะใช้เวลาสองต่อสองกับอาหยาง
เธอต้องหาทางส่งหลี่เทียนหมิง เจ้าก้างขวางคอออกไปให้ได้
“พี่ ผมพาหยางจื่อไปด้วยได้ไหม?” หลี่เทียนหมิงถาม
ไม่นานมานี้หยางจื่อเพิ่งถูกหานรั่วเสวี่ยบอกเลิก ถึงภายนอกจะดูไม่เป็นไร แต่ในใจคงเสียใจมากแน่ ๆ
ถือโอกาสนี้พาเขาไปพักผ่อนหย่อนใจพอดี