หนังสือเกี่ยวกับการร่วมรักและวิธียั่วยวนผู้ชาย……
ซูม่าน: “!!!”
นี่ใช่คุณเลิ่งที่เธอรู้จักจริง ๆ เหรอ?
เธอมั่นใจแล้ว
คุณชายหลินคือว่าที่สามีของคุณหนูในอนาคตแน่นอน
ถึงคุณชายหลินจะไม่อยากคบกับคุณเลิ่ง ก็ต้องคบกับเธอให้ได้
คุณชายหลินหนีไม่พ้นหรอก
ไม่ได้การแล้ว
ต่อไปเธอต้องหาทางเกาะคุณชายหลินไว้ให้แน่น ๆ
เลิ่งหนิงซวงพูดว่า “ก็มีประมาณนี้แหละ รีบจัดการให้เสร็จเร็วที่สุด”
เธอต้องทำให้อาหยางตกหลุมรักเธอภายในหนึ่งเดือน
“ค่ะ คุณเลิ่ง” ซูม่านรับคำ
แม้จะเดินออกมาจากห้องทำงานของประธานแล้ว
ซูม่านก็ยังรู้สึกมึนงง เหลือเชื่อสุด ๆ
เธอรู้สึกเหมือนคุณเลิ่งถูกใครยึดร่างไปแล้ว
นี่น่ะหรือคือเสน่ห์ของความรัก?
เธอควรลองมีความรักบ้างดีไหม?
ใกล้ถึงห้าโมงเย็น ซึ่งเป็นเวลาเลิกงานแล้ว
เลิ่งหนิงซวงเริ่มเก็บเอกสารบนโต๊ะ
ผู้บริหารคนหนึ่งพอดีมีธุระจะคุยกับเลิ่งหนิงซวง เขาเดินมาที่หน้าโต๊ะทำงาน “คุณเลิ่ง นี่เป็นสัญญากับตระกูลเฉิน เรื่องหนิง…”
ยังไม่ทันพูดจบ
เลิ่งหนิงซวงก็ขัดขึ้นว่า “ตอนนี้เลิกงานแล้ว กลับกันเถอะ ถ้ามีเรื่องอะไรค่อยมารายงานวันหลัง”
ผู้บริหารคนนั้นมีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นในหัว
ถึงเวลาเลิกงานแล้วเหรอ?
นี่เป็นคำพูดที่ออกจากปากคุณเลิ่งได้ด้วยเหรอ?
เมื่อก่อนคุณเลิ่งแทบอยากจะอยู่บริษัทตลอด 24 ชั่วโมงไม่ใช่หรือไง?
แถมพวกพนักงานอย่างพวกเขาก็ต้องทำโอทีตามไปด้วยบ่อย ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเลิ่งจ่ายหนัก เขาคงลาออกหนีไปนานแล้ว
เลิ่งหนิงซวงเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้ผู้บริหารยืนงงอยู่คนเดียว