หลอกแต่งงานมาสามปี? ฉันหันหลังขนทรัพย์สินหมดบ้านไปแต่งกับหัวหน้าแก!

ตอนที่ 32 พวกค้ามนุษย์

6 นาที· 1.5K คำ

เมื่อเห็นว่าเหวินซีเป็นฝ่ายถอย คุณย่าก็เผยแววลำพองใจในดวงตา ยังไม่ลืมเช็ดน้ำตาพลางกล่าวขอบคุณคนรอบข้างด้วย

“ขอบคุณพวกคุณที่ช่วยพูดแทนยายแก่ไร้ประโยชน์อย่างฉันนะ โลกนี้ยังมีคนดีอยู่เยอะจริง ๆ ไม่อย่างนั้นฉันกับหลานคงต้องลำบากแย่”

คุณย่าแค่นเสียงเยาะในใจ เด็กน้อยอย่างเธอยังคิดจะมาสู้กับฉันอีกหรือ ถึงจะมีเนื้อเต็มตัวก็ยังไม่รู้จักโลกเท่าฉันที่กินเกลือมามากกว่าเธอเสียอีก

ถ้าผอมลงอีกสักแปดสิบหรือร้อยชั่ง ฉันจะขายเธอเข้าป่าไปเป็นภรรยาของชายโสดวัยกลางคน ให้หิววันละสามมื้อ โดนตีเก้าครั้งทุกสามวัน

เหวินซีเดินฝ่าทางเดินที่แออัดไปทางตู้นั่งธรรมดา เดินผ่านไปสามตู้กว่าจะพบเฮ่อเฉิงเซียว

เธอเบียดเข้าไปข้างกายเฮ่อเฉิงเซียว แล้วกระซิบว่า “ผู้บังคับการกรมเฮ่อ ฉันเหมือนจะเจอพ่อค้ามนุษย์เข้าแล้ว”

“อยู่ไหน?”

พอได้ยินคำว่าพ่อค้ามนุษย์ สีหน้าของเฮ่อเฉิงเซียวก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เพียงชั่วพริบตาก็กลับมาเป็นปกติ

“อยู่ในตู้เตียงชั้นนอนแข็ง ยึดเตียงล่างของฉันไป คุณย่าคนนั้นพาเด็กมาด้วย ฉันสงสัยว่าเด็กถูกป้อนยานอนหลับ

แถวนั้นยังมีพวกเดียวกับคุณย่าอีกสองคน คนหนึ่งเป็นผู้หญิงสวมเสื้อสีน้ำเงินเข้มกับผ้าพันคอสีเหลืองดิน อีกคนเป็นผู้ชายสวมแว่น ใส่ชุดสูทจงซานที่ซักจนสีซีด”

เหวินซีเล่าสิ่งที่เธอสังเกตเห็นจากการกวาดตามองสีหน้าเล็ก ๆ ของคนเหล่านั้นเมื่อครู่ให้เฮ่อเฉิงเซียวฟังทีละอย่าง สัญชาตญาณบอกเธอว่าคนทั้งสองก็มีพิรุธเช่นกัน

ส่วนจะมีพวกเดียวกันอีกหรือไม่ เหวินซีก็ไม่แน่ใจ

เหตุผลที่เธอมาหาเฮ่อเฉิงเซียวก่อนก็เพราะเขาเป็นทหาร และยังมีเพื่อนทหารเดินทางมาด้วยอีกคน

ทหารสองนาย บวกกับตำรวจบนรถไฟและเธอ น่าจะจับพ่อค้ามนุษย์ได้ในเวลาอันสั้นที่สุด และลดผลกระทบต่อผู้โดยสารคนอื่นให้เหลือน้อยที่สุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป