เฉินโม่ใช้นิ้วแตะลงไป
【เลือกแล้ว: รถปอร์เช่ พานาเมรา 1 คัน】
【กำลังถอนเงิน... ถอนเงินสำเร็จ】
【จัดการเอกสารรถเรียบร้อยแล้ว รถส่งถึงศูนย์ปอร์เช่เมืองจงเฉิง ทางศูนย์บริการจะติดต่อผู้ดูแลระบบโดยตรง】
หัวใจของเฉินโม่เต้นเร็วขึ้นครึ่งจังหวะ
รถราคาล้านกว่าหยวน
จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงโกหก
มีสามตัวเลือกวางอยู่ตรงหน้า
เขาแทบไม่ต้องคิด
พานาเมราราคารวมทุกอย่างแล้วล้านกว่าหยวน ต่อให้ขับไปสองวันจนหายเห่อ แล้วขายต่อ เงินที่ได้มาก็ยังเกินสามแสนแปดหมื่นแปดพันหยวนไปโข
คิดยังไง รถก็คุ้มกว่า
เฉินโม่เพิ่งเก็บหน้าต่างระบบ โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมา
“ถ้าไม่เจ็บปวดจนสุดหัวใจ... ใครจะยังจำใครได้... มีเพียงเมฆกับจันทรา... ที่ต่างเข้าใจไปเอง...”
สายเรียกเข้าเป็นเบอร์บ้านที่ไม่คุ้นเคย รหัสพื้นที่เมืองจงเฉิง
เฉินโม่ปัดรับสาย
“ฮัลโหล สวัสดีครับ”
“สวัสดีค่ะ ขอเรียนสายคุณเฉินโม่ใช่ไหมคะ?”
เสียงผู้หญิงจากปลายสาย ฟังดูอายุยี่สิบกว่า ๆ น้ำเสียงเจือรอยยิ้ม
“ใช่ครับ”
“สวัสดีค่ะคุณเฉิน ฉันเป็นที่ปรึกษาการขายของศูนย์ปอร์เช่เมืองจงเฉิง ชื่อซูม่านหรู เรียกฉันว่าเสี่ยวซูก็ได้ค่ะ” เธอเว้นจังหวะ “รถพานาเมราที่คุณสั่งมาถึงร้านวันนี้แล้วค่ะ เรื่องป้ายทะเบียนกับประกัน ทางเราจัดการให้เรียบร้อยแล้ว เหลือแค่คุณแวะมาเซ็นเอกสารสองสามฉบับแล้วรับรถไป คุณสะดวกมาเมื่อไหร่คะ?”
พอได้ยินแบบนั้น เฉินโม่ก็โล่งใจขึ้นมาจริง ๆ
ระบบทำงานรวดเร็วใช้ได้เลย