นัดบอดพังทุกครั้ง จนผมกลายเป็นมหาเศรษฐีแสนล้าน

ตอนที่ 13 ตั้งใจขับรถ

6 นาที· 1.4K คำ

เขาก้มมองตรารูปโล่ตรงกลางพวงมาลัย

รถคันนี้ของเขาราคาแค่ล้านต้น ๆ สาวสวยก็เสนอตัวมานั่งเป็นเพื่อน แถมยังจะไปส่งถึงบ้านอีกต่างหาก

เฉินโม่ยกมือขึ้นลูบคาง

ลองคิดดูแล้ว

สาเหตุหลักคงเป็นเพราะเขาหน้าตาดีอยู่แล้ว

ไม่เกี่ยวกับรถเท่าไหร่หรอก

……

ประตูโซนสำนักงานเปิดออก

ซูม่านหรูเดินเร็ว ๆ เข้ามา บัตรพนักงานถูกถอดออกแล้วและเก็บไว้ในกระเป๋ากระโปรง

เธอเปิดประตูฝั่งผู้โดยสาร ก้มตัวเข้าไปนั่ง วางกระเป๋าไว้ข้างเท้า แล้วดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาด

เข็มขัดพาดผ่านหน้าอกจนเสื้อเชิ้ตเกิดรอยย่นสองเส้น กระดุมแต่ละเม็ดตึงจนเห็นเป็นแนว

“คุณเฉิน รอนานไหมคะ เอกสารครบแล้ว เราไปกันเถอะค่ะ”

“ได้” เฉินโม่สตาร์ตรถ เข้าเกียร์ดี

“ค่อย ๆ เหยียบคันเร่งค่ะ ใช่ค่ะ ปล่อยเบรกช้า ๆ... ออกรถแล้วนะคะ หักพวงมาลัยไปทางซ้ายนิดหนึ่ง ข้างหน้ามีเนินชะลอความเร็ว” ซูม่านหรูเอียงตัวเล็กน้อย คอยบอกทางให้เขา “ออกไปแล้วเลี้ยวขวาเข้าถนนใหญ่ ตรงปากทางรถเยอะ เดี๋ยวฉันช่วยดูให้ค่ะ”

รถค่อย ๆ เคลื่อนออกจากพื้นที่ส่งมอบรถ

พอมาถึงทางออก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ยกไม้กั้นขึ้น

ซูม่านหรูหันไปมองด้านหลัง แล้วมองทางซ้าย

“เลี้ยวขวาค่ะ มีช่องว่าง ไปได้เลย... เหยียบคันเร่งอีกนิด... ใช่ค่ะ ตั้งพวงมาลัยให้ตรง”

พานาเมร่าแล่นออกสู่ถนนใหญ่

รถบนถนนใหญ่เยอะ เฉินโม่กำพวงมาลัยแน่นด้วยสองมือ สายตาจับจ้องถนนข้างหน้า แผ่นหลังเกร็งตรง

“ผ่อนคลายหน่อยค่ะ คุณเฉิน” ซูม่านหรูหัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ค่ะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป