นอกจากนี้ ยังมีเหตุผลที่สำคัญยิ่งกว่าอีกประการหนึ่ง
ผู้ที่จะเป็นรัชทายาทล้วนมีกลุ่มผลประโยชน์มหาศาลอยู่เบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็นตระกูลใหญ่ในจงหยวน หรือเผ่าต่างๆ ในทุ่งหญ้า พวกเขาล้วนเดิมพันกับตัวรัชทายาท รอเพียงวันที่รัชทายาทขึ้นครองบัลลังก์ พวกเขาก็จะเป็นขุนนางผู้สนับสนุน ตระกูลหรือเผ่าที่พวกเขาเป็นตัวแทนก็จะได้รับพระบารมีและแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ดังนั้น หลายครั้งต่อให้รัชทายาทรอได้ แต่กองกำลังเบื้องหลังก็รอไม่ไหว
เมื่อถึงเวลานั้น รัชทายาทผูกติดกับกองกำลังเบื้องหลังจนไม่อาจถอยหลังได้ การตัดสินใจเสี่ยงสังหารกษัตริย์ชิงบัลลังก์จึงมิใช่เรื่องน่าตำหนิแต่อย่างใด
ต่อหน้าอำนาจ สิ่งที่เรียกว่าสายเลือดและความผูกพันในครอบครัวนั้นไร้ค่ายิ่งนัก
ขณะนั้น หลิงชวนเอ่ยถามขึ้นว่า “คาดว่าทั่วปาจี๋คงใกล้ถึงเมืองเทียนฮั่นแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาไปช่วงชิงตำแหน่งนั้นด้วยตัวเอง หรือมีจุดประสงค์อื่นใดอีก!”
“เรื่องนี้ยากจะกล่าว!” เย่ว์ลวี่หลานถูส่ายหน้า พลางกล่าวต่อว่า “ก่อนหน้านี้ ท่านข่านระแวงน้องชายต่างมารดาผู้นี้มาโดยตลอด พยายามแบ่งอำนาจทางการทหารของเขาอยู่หลายครั้ง เพียงแต่เพื่อศึกบุกใต้ครั้งนี้ จักรวรรดิเตรียมการมานานเกินไป และทุ่มเทมากเกินไป หากลดอำนาจในยามนี้ มีโอกาสสูงที่จะก่อความวุ่นวาย ซึ่งท่านข่านไม่ปรารถนาจะเห็น! การศึกบุกใต้ครั้งนี้ สามราชวงศ์และเผ่าต่างๆ ในทุ่งหญ้าพากันนำทัพมาสนับสนุน แท้จริงยังมีอีกจุดประสงค์หนึ่ง นั่นคือการควบคุมทั่วปาจี๋!”