เมื่อเห็นศพต้าขุย ก็พบว่าบนศีรษะของต้าขุยถูกยิงถึงสองนัด นัดหนึ่งอยู่กลางหน้าผาก อีกนัดอยู่ที่ขมับ
อีกคนหนึ่งก็ถูกยิงที่ศีรษะเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่า หนึ่งในนัดที่เข้าที่ศีรษะของต้าขุยนั้นมาจากกู้เจิง ส่วน "ลูกน้อง" อีกสองคนก็ปฏิบัติภารกิจได้อย่างยอดเยี่ยมเช่นกัน
"ทำได้ดีมาก!"
กู้เจิงพูดกับทหารหนุ่มสองนายนั้นว่า "ตั้งแต่วินาทีที่พวกนายยิงปืนเมื่อครู่ พวกนายก็เป็นตำรวจที่คู่ควรแล้ว!"
"ลูกน้อง" สองคนอดตื่นเต้นไม่ได้ "แกร่ก——” เสียงหนึ่ง พวกเขายืนตรงและทำความเคารพกู้เจิงอย่างสง่างาม
และในวินาทีถัดมา พวกเขาก็หันไปทางซ่งหนิงพร้อมกัน และทำความเคารพนางอย่างจริงจังเช่นกัน
ไม่มีใครรู้ว่า ในไม่กี่นาทีที่ผ่านมา พวกเขาฝ่าฟันอุปสรรคทางจิตใจมาได้มากแค่ไหน!
ผู้บัญชาการบอกให้พวกเขาตามผู้กองกู้ออกมาฝึกประสบการณ์...
นี่เป็นคดีแรกของพวกเขา... หญิงสาวคนนี้มอบตัวประกันและชีวิตของตัวเองให้พวกเขาด้วยความไว้วางใจอย่างที่สุด
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที นางยังพยายามสร้างเงื่อนไขให้พวกเขามากที่สุดเท่าที่จะทำได้——
ล่อคนทั้งสองออกจากบ้าน เบนความสนใจของฝ่ายตรงข้าม ใช้แสงไฟฉายชี้จุดที่ต้องยิง ให้หลานอิงก้มหัวลงเพื่อเผยให้เห็นศีรษะของฝ่ายตรงข้าม
ทั้งสองฝ่ายประสานงานกันอย่างราบรื่น ไร้ที่ติ!
ส่วนผู้กองกู้ ก็คอยหนุนหลังพวกเขาอยู่เงียบ ๆ!
——————
ต้าขุยและพวกถูกยิงเสียชีวิต แต่ "พี่ต๋า" ยังไม่ปรากฏตัว
หลังจากนั้น ซ่งหนิงและหลานอิงที่อารมณ์สงบลงแล้ว ก็ได้ให้ข้อมูลที่พวกนางรู้ทั้งหมดแก่กู้เจิงอย่างดีที่สุด โดยหวังว่าจะช่วยเพิ่มเบาะแสให้พวกเขาได้บ้าง
กู้เจิงฟังจบก็ไม่รีรอ รีบจัดวางและวางแผนการไล่ล่าจับกุมใหม่ทันที