ซีเหอยวน: จากเด็กฝึกช่างกลสู่นักสะสมสกิล

ตอนที่ 49 ข่าวลือแพร่สะพัด

6 นาที· 1.4K คำ

คำพูดนั้นพูดจบไม่ถึงสองวัน ข่าวก็แพร่ไปทั่วลานบ้าน

ตอนแรกเป็นป้าซุนเจอป้าลิ่วที่ข้างอ่างน้ำ ป้าลิ่วอาศัยอยู่ที่ลานหลังมาสิบกว่าปี เป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่กับป้าซุนมาหลายปี ทั้งคู่นั่งยองๆ อยู่ข้างอ่างน้ำเด็ดผัก คุยไปเรื่อยก็เลยพูดถึงบ้านเจีย

"ได้ยินข่าวหรือยัง? ไอ้โง่จู้เมื่อสองสามวันก่อนส่งหมูแดงชามหนึ่งให้ฉินหวยหรู" ป้าซุนลดเสียงต่ำ มือค่อยๆ เด็ดต้นกุยช่ายทีละต้นอย่างพิถีพิถัน "แม้แต่หลินหยวนยังไม่ยอมให้ แต่ไอ้โง่จู้ให้โดยไม่พูดสักคำ นายว่าเรื่องนี้มันยังไงกัน?"

"คนอย่างไอ้โง่จู้นายยังไม่รู้อีกหรือ? หน้าตาดุๆ แต่น้ำใจอ่อนเหมือนเต้าหู้" ป้าลิ่วเด็ดโคนผักขมทิ้ง "บ้านเจียลำบาก เขาก็อดเห็นไม่ได้น่ะสิ"

"แต่ว่านะ——" ป้าซุนมองซ้ายมองขวา แล้วลดเสียงต่ำลง "สวีต้าเมาเมื่อวานก่อนพูดกับฉันหนึ่งประโยค ว่าไอ้โง่จู้ใส่ใจบ้านเจียมากไปหน่อย นายลองคิดดู คนทั้งลานขนาดนี้ เขาเคยส่งของให้ใครบ้าง? มีแต่ทำกับฉินหวยหรูเป็นพิเศษ"

มือที่กำลังเด็ดผักของป้าลิ่วหยุดลง ขยิบตาสองสามที แล้วไม่พูดอะไรต่อ เพื่อนบ้านแก่สองคนสบตากัน เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด สักพักก็ก้มหน้าลงเด็ดผักต่อ

เรื่องแบบนี้ พอผ่านปากคนสามคนก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว วันรุ่งขึ้นป้าลิ่วไปตากผ้าที่ลานหลัง เจอป้าหวัง ก็เอาคำพูดของป้าซุนมาเติมสีเติมสันจนเกินจริง ป้าหวังตอนล้างผักที่อ่างน้ำลานกลาง ก็ไปพูดกับป้าลี่ สองคนนั่งยองๆ อยู่ข้างอ่างน้ำ เสียงต่ำมาก หัวจดหัวจ่อ เสียงน้ำจากก๊อกไหลพรืดๆ กลบเสียงพูดได้พอดี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป