ซีเหอยวน: จากเด็กฝึกช่างกลสู่นักสะสมสกิล

ตอนที่ 23 หน้ากากของเจียจางซื่อ

6 นาที· 1.3K คำ

หลินหยวนเพิ่งเดินมาจากลานหน้า เดิมทีตั้งใจมาตักน้ำ แต่บังเอิญได้ยินบทสนทนาของคนทั้งสองครบทุกประโยคไม่ตกหล่น ตอนที่ฉินหวยหรูหันหลังกลับบ้าน หลินหยวนก็ตักน้ำ ปิดก๊อกน้ำ แล้วถือแก้วเคลือบเดินกลับไปที่ลานหน้า

หลังจากปิดประตู เขาวางแก้วลงบนโต๊ะ พิงพนักเก้าอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โง่จู้นี่ปากแข็งแต่ใจอ่อน คนทั้งลานรู้ดี ปากแข็งนี่จริงแท้ เขาสู้กับสวีต้าเมามากี่ปี ปากไม่เคยชนะสักกี่ครั้ง ทุกครั้งก็แค้นจนหน้าดำหน้าแดงแล้วลงไม้ลงมือ ใจอ่อนก็จริงอีกเหมือนกัน ยิ่งฉินหวยหรูไม่เอ่ยปากขอ เขายิ่งรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าสงสาร วันนี้ฉินหวยหรูไม่ได้เอ่ยปากขอเลยสักคำ แค่นั่งยองๆ ถูเสื้อผ้าอยู่ข้างอ่างน้ำ พูดว่า "ก็พอใช้ได้" พูดว่า "ประหยัดกินไปก่อน" โง่จู้ก็วางกล่องข้าวให้เองแล้ว ประโยคนั้นที่ถามว่า "ในมือเธอถืออะไรอยู่" ถามได้ดีมาก - ไม่ถามว่า "จะให้ครอบครัวเราไหม" แต่ถามว่า "ถืออะไรอยู่" โง่จู้เองก็ทนไม่ไหวแล้ว

นี่แค่ต้นเดือนเมษายน พอถึงฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ ถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ฉินหวยหรูจะมานั่งยองๆ อยู่ที่ขอบอ่างน้ำถี่ขึ้นเรื่อยๆ โง่จู้จะวางกล่องข้าวให้ลื่นไหลขึ้นเรื่อยๆ จากกล่องเดียวที่เป็นผักกาดขาวตุ๋นกลายเป็นสองกล่อง กลายเป็นทุกวันหนึ่งกล่อง กลายเป็นครึ่งหนึ่งของเงินเดือนเขา ชาติก่อนตอนดูซีรีส์เขาก็รู้บทนี้ดี เลือดของโง่จู้ถูกฉินหวยหรูกับเจียจางซื่อคนละท่อสูบไปทั้งชีวิต อีจงไห่คอยตีกลองข้างๆ เอาโง่จู้ไปย่างบนไฟแห่งศีลธรรม ย่างจนเขายอมทำด้วยความเต็มใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป