ซีเหอยวน: จากเด็กฝึกช่างกลสู่นักสะสมสกิล

ตอนที่ 12 ข่าวแพร่กลับมา

5 นาที· 1.1K คำ

เมื่อเสียงกริ่งเลิกงานดังขึ้น หลินหยวนก็วางชิ้นส่วนกล่องรองแบริ่งชิ้นที่เจ็ดลงในพื้นที่จัดเก็บสินค้าสำเร็จรูป เปลี่ยนชุดทำงานแล้วเดินออกจากโรงงาน เฒ่าเจิ้งบอกเขาเมื่อครู่ว่าพรุ่งนี้เที่ยงจะอธิบายบทเรียนให้ฟัง คืนนี้กลับไปต้องอ่านบทที่ห้าของการเขียนแบบเครื่องกลก่อน

กลับมาถึงซื่อเหอเยวี่ยนฟ้ายังไม่มืดสนิท กลิ่นควันจากก้อนถ่านหินลอยคลุ้งไปทั่วตรอก หน้าห้องปีกตะวันตกของลานหน้า เหยียนปู้กุ้ยกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนบันไดถือบัวรดน้ำรดต้นกล้วยไม้ไม่กี่กระถางของเขา พอเห็นหลินหยวนเดินเข้ามาในลาน สายตาก็ส่องไปที่มือเขาก่อน เห็นว่าว่างเปล่า ก็ยิ้มออกมาทันที

“เสี่ยวหลินเลิกงานแล้วเหรอ? ได้ยินว่านายจะยื่นเรื่องสอบเลื่อนขั้นก่อนกำหนด?”

ฝีเท้าของหลินหยวนหยุดกะทันหัน ข้อมูลนี้แพร่กระจายได้เร็วเหลือเกิน เช้าที่โรงงานเพิ่งติดประกาศ ตอนบ่ายเหยียนปู้กุ้ยก็รู้เรื่องแล้ว เร็วกว่ารถรางไฟฟ้าเสียอีก

“ปู่สามท่านรู้ข่าวไวจริง ๆ นะครับ รู้เรื่องเร็วจัง” หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

“แน่นอนสิ” เหยียนปู้กุ้ยพูดพลางวางบัวรดน้ำลงเบา ๆ ใบหน้าแสดงท่าทางราวกับทุกอย่างอยู่ในสายตาตน “เรื่องในโรงงานเรา มีคนงานอาศัยอยู่ในตรอกนี้มากมาย แค่ปากหนึ่งพูดออกไป ข่าวก็แพร่กระจายเร็วราวกับมีปีก อาจารย์ของนายคือจ้าวเต๋อจู้ใช่ไหม? ฝีมือของเฒ่าเจิ้งนั้นเรียกว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ เขาสอนนายแล้วจะผิดพลาดได้ยังไง ได้ยินว่าวันที่ 15 เมษายนจะสอบใช่ไหม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป