ซีเหอยวน: จากเด็กฝึกช่างกลสู่นักสะสมสกิล

ตอนที่ 27 ไปหาอาจารย์

6 นาที· 1.4K คำ

วันนี้เป็นวันอาทิตย์

ฟ้ายังไม่สางหลินหยวนก็ตื่นแล้ว นอนอยู่บนเตียงทบทวนแผนการของวันนี้ ซื้อข้าว ไปบ้านอาจารย์ ตอนบ่ายเดินเล่นแผงหนังสือเก่า บัตรต่างๆ อยู่ในพื้นที่ระบบ เขาขยับความคิด มือก็ถือบัตรเป็นตั้งออกมา บัตรข้าว บัตรเนื้อ บัตรน้ำตาล มูลค่าตั้งแต่สูงไปต่ำครบ

ประตูซื่อเหอเยวี่ยนปิดไม่สนิท ม่านมุ้งห้องปีกตะวันตกของเหยียนปู้กุ้ยไม่ขยับแม้แต่น้อย ปู่สามไม่มานั่งเฝ้าประตูอย่างน่าประหลาด คาดว่าไปชนบทแลกข้าวละเอียดเป็นข้าวหยาบอีกแล้ว ปู่สามนี่คำนวณการใช้ชีวิตได้ประณีตสุดๆ

หลินหยวนเอียงตัวออกจากประตูซื่อเหอเยวี่ยน เท้าเหยียบพื้นอิฐเขียวแทบไม่มีเสียง ในตรอกมืดครึ้ม โคมไฟถนนทุกสองสามถนนถึงจะมีดวงหนึ่ง เขาเดินเร็วมาก ออกไปถึงถนนหนานลั่วกู้เซียงแล้วถึงค่อยๆ ชะลอฝีเท้า

จุดแรกคือตลาดอาหารตงตาน ตลาดเพิ่งเปิด คนต่อคิวก็ยาวถึงหน้าประตูแล้ว หลินหยวนต่อท้ายแถว ข้างหน้ามีป้าสองสามคนหิ้วถุงแป้ง คุยกันเรื่องร้านขายของชำแถวนั้นเต้าหู้ไม่ค่อยมีของมาส่ง เกือบครึ่งชั่วโมงถึงจะถึงคิวเขา พนักงานขายเป็นผู้หญิงวัยกลางคนผมดัด หยิบสมุดปันส่วนขึ้นมาพลิกดู ไม่แม้แต่จะเงยหน้า หลินหยวนขอแป้งมาตรฐานห้าจิน ข้าวโพดป่นสิบจิน ข้าวโพดป่นเป็นธัญพืชหยาบ ในปันส่วนธัญพืชหยาบเป็นส่วนใหญ่ เขาสะสมบัตรข้าวละเอียดไว้ไม่ค่อยได้ใช้ สมุดปันส่วนยังมีโควต้าเหลืออีกเยอะ ถุงแป้งที่ส่งออกมาหนักอึ้ง พนักงานขายดันสมุดปันส่วนมาทางเขา แล้วก็เรียกคนถัดไปแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป