[ลักษมีก้าวเข้าหาสก็อตต์วิญญาณร้ายทีละก้าว แรงโน้มถ่วงที่แผ่ออกจากร่างหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่น้ำเสียงยามพูดก็ยังแฝงความรักแบบยึดติด
“สก็อตต์ ฉันเคยบอกนายแล้วใช่ไหม? สักวันหนึ่ง ฉันจะเอาชนะนายให้ราบคาบ เหมือนที่นายเคยเอาชนะฉัน ถึงตอนนั้น นายก็ต้องยอมรับความรักของฉัน!”
สก็อตต์วิญญาณร้ายรู้สึกเหมือนหัวจะแตก จึงพูดอย่างอ่อนใจว่า “ฉันเป็นแบบนี้แล้ว ยังจะมาซ้ำเติมกันอีกเหรอ”
ลักษมีเผยจุดประสงค์อย่างไม่ปิดบัง “ฉวยโอกาสตอนคนอื่นลำบาก ซ้ำเติมคนที่กำลังตกต่ำ ฉันทำผิดตรงไหนเหรอ?”
สก็อตต์วิญญาณร้ายถึงกับอึ้ง ความรู้สึกคุ้นเคยช่างแรงกล้าเหลือเกิน “ก็จริง ฉันก็เคยทำแบบนั้นเหมือนกัน...ไม่สิ แล้วเธอมาทำอะไรกันแน่เนี่ย!”
ลักษมีชี้ไปยังชุดเกราะกายเนื้อ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า
“แน่นอนว่าในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ ‘ชุดเกราะกายเนื้อของลินเดน ทีเอ็ม’ ฉันก็ต้องมาเสนอข้อเรียกร้องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ *ไม่สลักสำคัญอะไรเลย* ให้บริษัทของฉันสิ~”
สก็อตต์วิญญาณร้ายงงเป็นไก่ตาแตก ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ไม่ใช่เขาหรอกเหรอ แล้วผู้หญิงคนนี้มาเกี่ยวอะไรด้วย?
“ฮุฮุฮ่าฮ่า” ลักษมีหัวเราะจนแทบยืนตัวตรงไม่ไหว “นายคิดว่าผีไร้ชื่ออย่างนายไประดมทุนก้อนนี้มาได้ยังไง? แล้วนักลงทุนเทวดาที่ให้เงินนายเป็นใครล่ะ?”
พอพูดถึงตรงนี้ สก็อตต์จะไม่เข้าใจได้ยังไง เขากระทืบเท้าด้วยความโมโห ไม่อยากยอมรับความจริงข้อนี้เลย
“โถ่~ จะเรียกว่าปลอมตัวก็ไม่ถูกหรอก เพราะฉันเป็นเทวดาของนายจริง ๆ นี่นา♡”