【ออสวัลโด: อเวนทูรีน การที่นายสมคบคิดกับเรนเจอร์พเนจรแห่งทะเล เท่ากับว่านายทรยศบริษัทแล้วใช่ไหม?】
【อเวนทูรีน: หึ ๆ อย่ามาป้ายสีฉัน บริษัทไม่ใช่เวทีที่นายจะพูดอะไรก็ได้ตามใจนะ】
【โบติโอ: ฉันรักออสวัลโดสุดหัวใจเลยนะ ไอ้เจ้าหนูน้อยน่ารักนี่ แต่ฉันไม่ติดอะไรหรอก ส่วนสาวจักรกลอัจฉริยะคนนี้ อย่ามายุ่งกับฉันก็แล้วกัน】
ให้ตายเถอะ ทำไมถึงมีสาวจักรกลที่เทพขนาดนี้ได้ พอเทียบกันแล้ว เจินจูคนนั้นดูปกติขึ้นมาเลยแฮะ
เดี๋ยวก่อน ฉันกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย
【เพ่ยล่า: ลักษมีรักลึกซึ้งจริง ๆ ต่อให้กลายเป็นวิญญาณก็ยังตามตื๊อสก็อตต์ไม่เลิก】
【เซี่ยเตี๋ย: ถึงจะเป็นคู่รักอาภัพ แต่ก็ชวนจิ้นมากเลยนะ】
【จีน: เขาจีบกันแบบนี้จริงเหรอ?】
ไม่เหมือนนิยายรักที่เธออ่านเลย ทำไมถึงข้ามโลกกันมาแท้ ๆ แต่ยังสัมผัสได้ถึงแรงโน้มถ่วงขนาดนี้นะ
【วีตา: ใจเย็น ๆ ไว้ก่อน แรงโน้มถ่วงนี่เทียบกับที่วีตาน้อยเคยเจอไม่ได้หรอก】
[ซู่ฉางไปหาลาเตโอแล้วถามข้อสงสัยของตัวเอง “พูดจริง ๆ นะ อาจารย์หลี่ ทำไมถึงให้ฉันช่วยล่ะ? เรื่องวรยุทธ์ฉันพอไหว ร้องงิ้วก็เป็น แต่เรื่องการผลิตนี่ฉันไม่รู้จริง ๆ… ฉันไม่เคยทำงานโรงงานด้วยซ้ำ”
ด็อกเตอร์เรโชไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่หันไปมองผู้บุกเบิก “รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเลือกซู่ฉาง?”
สตาร์: “เพราะเส้นสายศิษย์อาจารย์เหรอ?”
ด็อกเตอร์เรโชเอียงศีรษะ “ฉันดูเหมือนนักวิชาการที่ชอบเล่นพรรคเล่นพวกแบบนั้นหรือไง?”
สตาร์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “เพราะจินตนาการสำคัญกว่าความรู้”