[เพื่อความสนุก ตอนที่เดินทางไปกับขบวนรถไฟแอสทรัล ฉันได้ขโมยและทำลายทรัพย์สินส่วนกลางของขบวนรถไฟหลายครั้งโดยตรง อีกทั้งยังทำให้ทรัพย์สินของขบวนรถไฟเสียหายและต้องชดใช้ทรัพย์สินของผู้อื่นอีกหลายรายการโดยอ้อม
หลังจากได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างพร่ำสอนจากหัวหน้าขบวนรถไฟ ตอนนี้ฉันตระหนักถึงความผิดของตัวเองอย่างลึกซึ้งแล้ว จึงจดรายการทั้งหมดที่ต้องชดใช้ไว้ เผื่อจะได้ทยอยคืนในวันหน้า]
【พาม: อาหา ออกมาเดี๋ยวนี้ รีบใช้หนี้ซะ พาม!!!】
พอเห็นประโยคเปิดของแถลงการณ์นี้ พามก็รู้ทันทีว่านี่คือใบแจ้งหนี้ของใครบางคนบนขบวนรถไฟ ความทรงจำแย่ ๆ ที่ไม่ค่อยน่าจดจำพลันผุดขึ้นมา
ผู้โดยสารยอดแย่เอ๊ย นี่ติดหนี้มากี่ปีแล้วเนี่ย โมโหจนจะตายอยู่แล้วพาม!
【อาหา: หัวหน้าขบวนรถไฟ ช่วยผ่อนผันให้อีกหน่อยเถอะ ตอนนี้กระเป๋าฉันสะอาดยิ่งกว่าหน้าตัวเองอีก】
จะไปมีเงินที่ไหนกัน ไม่ว่าจะลงทุนโครงการอะไร สุดท้ายก็เกือบขาดทุนจนไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน
【สตาร์: อาหาเป็นผู้โดยสารของขบวนรถไฟแอสทรัลเหรอ เป็นผู้บุกเบิกไร้นามระดับเทพดารา แบบนี้ต่อไปเราก็เดินกร่างได้แล้วใช่ไหม?】
【ซานเยว่ฉี: เฮ้ย อย่าพูดถึงผู้บุกเบิกไร้นามเหมือนเป็นแก๊งอันธพาลสิ พวกเขาไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นสักหน่อย】
【กุยจี้: ฉันว่าอาจไม่แน่ หลังอากีวิลีดับสูญ ธาตุแท้ของพวกผู้บุกเบิกไร้นามก็เผยออกมาแล้ว ขบวนรถไฟน่าจะมีบันทึกไว้นะ?】
กุยจี้ยิ้ม เป็นเสียงหัวเราะของคนเก๋าประสบการณ์ ฉันได้เห็นกับตาแล้วว่าผู้บุกเบิกไร้นามมีด้านที่สกปรกและน่ารังเกียจที่สุดแค่ไหน
【ปู้สื่อถู: ได้ยินมาว่าในยุคของฉัน ผู้บุกเบิกไร้นามลดจำนวนลงไปมาก】
【พาม: ช่วงเวลานั้น…】
แม้แต่พามก็ไม่อยากนึกถึงเกมของผู้กล้า แต่นั่นก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
【เฮอร์ตาตัวจริง: อาหาจะยอมรับผิดอย่างว่าง่ายจริงเหรอ? หัวหน้าขบวนรถไฟของพวกคุณคงไม่ใช่เทพดาราหรอกนะ?】