[ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ซีกฟรีดกับออตโตตกลงกันไว้ว่า ขอแค่เขาเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ออตโตจัดให้ได้ ก็จะได้พบเซซิเลีย และพัฒนาการของเขาก็เรียกได้ว่าไม่ธรรมดาเลย
“ไม่ว่ายังไง ครั้งนี้ผมก็ต้องขอบคุณคุณปู่สักหน่อย” เทเรซ่ายิ้มอย่างปลื้มใจ เธอไม่ได้เห็นรอยยิ้มของเซซิเลียมานานแล้ว
“ฮะ ๆ เทเรซ่าที่น่ารักของฉัน” ออตโตชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าเทเรซ่าจะกล่าวขอบคุณ
แต่สิ่งที่เขาอยากเห็นคือการผสานเลือดของคาสลานากับเซซิเลียต่างหาก
เมื่อมองชายหญิงที่กำลังกอดกันอยู่บนเวที ความทรงจำอันแสนยาวนานก็ถูกปลุกขึ้น แววตาของออตโตเลื่อนลอยไปชั่วขณะ รอยยิ้มสดใสของคาเรนท่ามกลางทะเลดอกไม้ ราวกับกลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
คาเรน: นักประดิษฐ์ผู้ยิ่งใหญ่
‘ใช่แล้ว ออตโตผู้แสนดีคนนั้นตายไปพร้อมกับเธอตั้งนานแล้ว’
ถ้าเป็นเธอ คงต้องผิดหวังแน่ ๆ แต่เขาไม่เสียใจ]
【ซีกฟรีด: หมอนั่นออตโตเล่นไม่ซื่อเลย บอกพวกวาลคิรีทีว่าฉันมาที่นี่เพื่อเซซิเลีย】
ไม่ว่าใครก็ตาม พอได้ยินว่าเขาอยากจีบเซซิเลีย ก็พากันมองเขาเป็นอสูรฮงไคแล้วรุมอัด
【ชิอุเระ คิระ: ชิ ก็เพราะสังฆราชไม่อนุญาตให้พวกเรารุมพร้อมกันน่ะสิ ไม่งั้นพวกวาลคิรีอย่างเราจะกรูกันเข้าไป แล้วรุมแก ซีกฟรีดคนเดียว】
【เมบิอุส: ก็จริง ฉันเองก็สงสัยเหมือนกันว่าเลือดของคาสลานากับเซซิเลียคนนี้จะให้กำเนิดตัวประหลาดแบบไหน】
สายเลือดที่เควินทิ้งไว้ก็แข็งแกร่งมากพออยู่แล้ว ยิ่งมีเซซิเลียที่มีสายเลือดทำให้แม้แต่ผู้ครองกฎยังต้องหวาดหวั่นด้วย
【ชิงเชวี่ย: โอ้โห นี่มันรักแรกที่จากไปแล้ว คนประเภทที่หมกมุ่นจนเพี้ยนแบบนี้ เวลาลงมือโหดที่สุดเลย】
【ฝูเสวียน: ชิงเชวี่ย เธอแอบอู้งานอีกแล้ว!!!】
【แอสตา: รักแรกที่จากไปแล้วนี่สร้างความเสียหายหนักมาก ยิ่งถ้าตายไปแล้วด้วยยิ่งไม่ต้องพูดถึง】