“ขอบคุณที่ชมกันนะ เพื่อนเสิ่น แต่ครั้งหน้า ฉันอาจจะแซงเธอก็ได้ ยังไงในห้องก็มีแค่เธอที่อยู่เหนือฉัน” สวี่เจียงเหอตอบ
“งั้นฉันจะตั้งตารอเลยนะ! [สติกเกอร์แว่นกันแดด]” เสิ่นเซวียนตอบ
สวี่เจียงเหอกำลังสร้างความรู้สึกเร่งด่วนให้เสิ่นเซวียน กดดันเธอเพิ่มขึ้นอีกนิด ในช่วงนี้ถือเป็นเรื่องดี
เพราะเสิ่นเซวียนเป็นที่หนึ่งของห้องมาตลอด แม้อันดับระดับชั้นยังพอพัฒนาได้อีก แต่พวกหัวกะทิทั้งหลายอยู่ห้องจรวดกันหมด จึงยังมีช่องว่างอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว สวี่เจียงเหออยู่ข้างหลังเธอ แถมกำลังมาแรงสุด ๆ!
สมกับที่คิดไว้ ยังไม่ทันที่สวี่เจียงเหอจะตอบ เสิ่นเซวียนก็ส่งข้อความมาอีกประโยคว่า “ไม่ได้แล้ว ฉันคุยกับเธอต่อไม่ได้แล้ว รู้สึกกดดันขึ้นมา ต้องท่องศัพท์ให้ได้สักชุดเพื่อสงบใจหน่อย!”
ท่องศัพท์เพื่อสงบใจหรือ? ดีเลย!
สวี่เจียงเหอจึงไม่รบกวนเธออีก
เขาเองก็หวังให้เสิ่นเซวียนพัฒนาขึ้นอย่างจริงใจ
ส่วนเรื่องอื่น ๆ ค่อยว่ากันหลังสอบเกาเข่า ยังไงก็ไม่สาย
……
ในเวลาเดียวกัน
อีกด้านหนึ่ง
บ้านของสวีมู่เสวียน
หลังเลิกเรียนภาคค่ำ พอสวีมู่เสวียนเดินเข้าบ้าน ก็เห็นสวีผิงจางผู้เป็นพ่อนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกชั้นหนึ่งเหมือนทุกวัน ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มขณะมองเธอ