【ซวีจ้าว: เฮ้อ พูดแบบนี้ก็เกินไปนะ นกน้อยก็ต้องบินออกมาดูโลกบ้างสิ ถ้าให้ฉันพูดนะ ไปขึ้นรถไฟดาราจักรตรง ๆ ก็ไม่เลวเหมือนกัน】
【เฒ่าอ๋าวตี้: สมกับเป็นเทพดาราแห่งความสำราญจริง ๆ แค่พูดออกมาฉันก็มีความสุขแล้ว】
【เฒ่าอ๋าวตี้: ฉันเห็นด้วย ฉันเป็นห่วงซื่อจื่อวันอาทิตย์ หนุ่มน้อยผู้เป็นประมุขตระกูลโอ๊คอย่างมาก ออกไปเที่ยวให้มากหน่อยเถอะ ส่วนงานเหนื่อย ๆ อย่างบริหารพินาโคนี ก็ปล่อยให้คนแก่ที่มีประสบการณ์อย่างฉันจัดการเอง】
เฒ่าอ๋าวตี้เห็นข้อความนี้แล้วจะไม่ดีใจได้ยังไง?
เขาเป็นพ่อค้าอาวุโสที่ใหญ่ที่สุดในพินาโคนี ในที่สุดก็จะได้กุมอำนาจในพินาโคนีเสียที
แน่นอนว่าบางคนอาจพูดว่า ซิงได้รับการเหลือบมองจากความปรองดองในพินาโคนีแล้ว นายไม่กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือไง?
เขาจะกลัวบ้าอะไรล่ะ อาฉีเว่ยลี่กลับชาติมาเกิดแล้ว ซีเพ่ยแวะมาดูเพื่อนเก่าแล้วมันเป็นอะไรไป? สมัยก่อนพวกเขายังร่วมมือกันสู้กับฝูงแมลงแพร่พันธุ์ นับเป็นสหายร่วมรบเป็นตายจากศึกระหว่างเทพดาราเลยนะ
อีกอย่าง ดูจากที่วันอาทิตย์ยังเดินทางไปกับรถไฟดาราจักรได้ พินาโคนีก็ต้องไม่มีปัญหาใหญ่อะไรแน่ ไม่อย่างนั้น ด้วยนิสัยของเขา คงไม่ออกเดินทางอย่างสบายใจแบบนี้หรอก
เพราะอย่างนั้น เฒ่าอ๋าวตี้จิ้งจอกเฒ่าถึงมองออกในทันทีว่า วันอาทิตย์อาจมีเรื่องบางอย่าง แต่พินาโคนีต้องไม่เป็นไร
ส่วนที่เขามั่นใจว่าจะกุมอำนาจได้ ก็เพราะว่า...พอวันอาทิตย์ไปแล้ว เขาไม่เห็นหัวคนจากตระกูลอื่น ๆ เลยสักคน รวมถึงคนที่เหลือในตระกูลโอ๊คด้วย
เริ่มจากตระกูลโอ๊คก่อน พอวันอาทิตย์จากไปก็ไร้ผู้นำ จะให้หวังพึ่งเกอเฟยมู่หรือไง?
ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็ไม่มีแม้แต่ร่างกาย ในฐานะเจ้าแห่งความฝันของพินาโคนี แม้จะมีพลัง แต่สุดท้ายก็ต้องยอมประนีประนอมอยู่ดี
ตระกูลฮาวด์งั้นเหรอ? ถ้าปล่อยให้พวกเขาบริหารพินาโคนีจริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย แค่ไม่กี่ยุคอำพัน ทุกคนก็อดอยากกันจนกินไม่อิ่มสามวันเก้ามื้อแล้ว จะพูดยังไงก็เชิญ
ตระกูลไอริสเป็นคนทำงานด้านวัฒนธรรม ผู้สร้างอุตสาหกรรมบันเทิง แต่ถ้าพูดถึงการบริหารแล้วไม่ไหวแน่นอน