【สืออวี่ฉีหลัว: ในที่สุดก็พูดเรื่องฟู่ฮวาได้แล้วเหรอ ที่จริงฉันอยากพูดมาตลอด แต่ก่อนหน้านี้แชตกลุ่มจำกัดเอาไว้】
ตอนนี้สืออวี่ฉีหลัวอั้นจนแทบไม่ไหวแล้ว
เพราะเธอกับฟู่ฮวาเคยเป็นเพื่อนร่วมทีมในหน่วยสโนว์วูล์ฟ ทั้งสองคนผ่านช่วงเวลาที่แสนวิเศษมาด้วยกัน
แต่หลังจากต่อสู้กับซีหลินบนทุ่งหิมะไซบีเรีย
เซซิเลียเสียชีวิต หน่วยสโนว์วูล์ฟแทบจะถูกกวาดล้างหมด เธอเองก็ถูก “นิโคลัส” พาไปยังตระกูลฮิวจ์ส จึงรอดชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้
ทว่าเรื่องราวในอดีตเหล่านั้น...
ฟู่ฮวากลับดูเหมือนจะลืมไปหมดแล้ว
【คิอาน่า: หา? รุ่นพี่สืออวี่ฉีหลัวก็รู้จักหัวหน้าห้องฟู่ฮวาด้วยเหรอ บังเอิญจริง ๆ เลยนะ】
【คิอาน่า: หรือว่าตอนหัวหน้าห้องฟู่ฮวายังเด็ก รุ่นพี่เคยอุ้มเธอด้วย?】
【คิอาน่า: ลองนับเวลาดูแล้ว รุ่นพี่น่าจะเกิดทันจริง ๆ นั่นแหละ】
【คิอาน่า: ว่าแต่ รุ่นพี่เคยอุ้มฉันด้วยหรือเปล่า ฮ่า ๆ ตอนเด็กฉันต้องน่ารักมากแน่ ๆ เพราะฉันเป็นสาวสวยหนึ่งวัน ก็เป็นสาวสวยไปทั้งชีวิต】
คิอาน่าพูดพลางหัวเราะคิกคัก
จากนั้นเธอก็อดคิดไม่ได้ว่า ตอนเด็ก ๆ หัวหน้าห้องฟู่ฮวาเป็นยังไงนะ น่ารักเหมือนกันหรือเปล่า
รู้สึกว่าหัวหน้าห้องฟู่ฮวาน่าจะเลี้ยงง่ายตั้งแต่เกิด ไม่ร้อง ไม่งอแง พอถึงเวลาก็ร้องสักหน่อย พอได้กินนมก็หลับปุ๋ยอะไรแบบนั้น
ต้องน่าสนุกมากแน่ ๆ
แน่นอนว่าคิอาน่าก็คิดว่าตัวเองน่าจะเลี้ยงง่ายเหมือนกัน...แค่ก ๆ ก็คงอย่างนั้นแหละ
【เอลิเซีย: ฮ่า ๆ ๆ】
เอลิเซียหัวเราะจนหยุดไม่ได้
ตอนนี้เธอรู้แล้วว่า ฟู่ฮวาก็คือฮวาจริง ๆ ด้วย
เพราะอย่างนั้นพอเห็นข้อความของคิอาน่า เธอจึงกลั้นขำไม่อยู่
แต่ว่า...ตอนนี้ฮวาลืมความทรงจำไปมากมายแล้ว
พอคิดอย่างนี้ ก็รู้สึกเศร้าจริง ๆ
ถึงกับลืมภูตน้อยน่ารักที่สุดไปด้วยเหรอ?
เอลิเซียเสียใจนะ~~
แต่ฮวาต้องเข้าใจแน่ ๆ ว่าเอลิเซียจะเข้าใจเธอ และสนับสนุนทุกการตัดสินใจของเธอตลอดไป
เพราะไม่ว่าฮวาจะลืมหรือไม่ ช่วงเวลาที่เอลิเซียได้ใช้ชีวิตร่วมกับเธอจะไม่มีวันเลือนหายไป