【ไป๋ลู่: จริง ๆ แล้วฉันแค่อยากถามสักเรื่อง ตานเหิงก็ยังมีพลังของจ้าวมังกรหมิงอยู่เหมือนกัน แล้วทำไมมีแค่ฉันที่ถูกขังไว้ในสำนักโอสถกันล่ะ?】
ตอนแรกไป๋ลู่ก็ดูอย่างตื่นเต้นมาก
โดยเฉพาะตอนที่อาเจี้ยนกับตานเหิงร่วมมือกันต่อสู้กับสวี่หู และสุดท้ายก็สำเร็จจริง ๆ สามารถบีบอัดเนื้อหนังของสวี่หูสองแสนชิ้นเข้าไปในร่างอาเจี้ยนได้ เธอถึงกับปรบมือไม่หยุด
เธอยังคิดด้วยว่าการแปลงร่างเป็นมังกรของตานเหิง สมกับเป็นจ้าวมังกรหมิงจริง ๆ
ในฐานะจ้าวมังกรหมิงเหมือนกัน เธอยังรู้สึกว่าตานเหิงเก่งกว่าตัวเองเสียอีก
แต่พอคิดอีกที จู่ ๆ เธอก็พบว่ามันแปลก ๆ ตานเหิงเป็นร่างจุติจากตานเฟิง ตามหลักแล้วก็น่าจะมีพลังของจ้าวมังกรหมิงเหมือนกัน
แถมยังแข็งแกร่งกว่าเธอด้วย
เมื่อเป็นจ้าวมังกรเหมือนกัน แล้วทำไมตานเหิงถึงไปอยู่บนรถไฟดาราจักรได้ล่ะ?
เขาหนีไปได้ แล้วทำไมเธอถึงหนีไม่ได้?
นี่มันยุติธรรมไหม? สมเหตุสมผลหรือเปล่า?
ไม่ยุติธรรม แถมยังไม่สมเหตุสมผลด้วย!
【ตานเหิง: ไป๋ลู่...ก็จริง ฉันมีพลังบางส่วนของจ้าวมังกรหมิงอยู่ แต่ตอนนี้ฉัน...ยังคงเป็นตานเหิง ไม่ใช่ตานเฟิง】
ตานเหิงกล่าวเช่นนั้น
ที่จริงเขาอยากเล่าเรื่องหัวใจมังกรหมิงให้ฟัง แต่จากความทรงจำของตานเฟิง เขาก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้ไม่ควรพูดออกไป
ก็เพื่อไป๋ลู่
【ไป๋ลู่: ฮือ ๆ ๆ ฉันไม่สน ฉันไม่สน พวกคุณรังแกฉันกันหมดเลย ตานเหิง ได้โปรดมาทำงานแทนฉันที่สำนักโอสถสักสองสามวันเถอะ แค่ก ๆ ฉันหมายถึง งานสนุกมากเลยนะ】
ไป๋ลู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาเช่นนั้น
【หลิงซา: คุณหนูไป๋ลู่ ข้าหูฝาดไปหรือไม่ ถึงกับพูดว่างานสนุกเพื่อหลอกให้ตานเหิงกลับมาเลยหรือเจ้าคะ】
【ไป๋ลู่: เอ๋เฮะเฮะ...】
ไป๋ลู่เห็นว่าหลิงซาจับได้จึงหัวเราะแห้ง ๆ อย่างกระอักกระอ่วน แล้วใช้นิ้วชี้สองข้างจิ้มกัน ดูเขินอายนิดหน่อย
ถึงอย่างไรเธอก็รู้ว่าการโกหกไม่ใช่สิ่งที่เด็กดีทำกัน
แต่เธอไม่ใช่เด็กสักหน่อย
เธอก็เป็นมังกรเหมือนกัน!
มันจะเหมือนกันได้ยังไง?
【ยูแลนดัล: ไป๋ลู่...ไป๋เหิง...】
ยูแลนดัลพลันเข้าใจขึ้นมา
ในแง่พันธุกรรม เธอเรียกได้ว่าเป็นพี่สาวของคิอาน่า