เดินไม่กี่ก้าวก็หอบ ร่างกายอ่อนแอของฉันทนไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 40 เคี้ยว ๆ ๆ

6 นาที· 1.5K คำ

ตกปลากันมาตลอดช่วงเช้า ถังของทั้งสามคนเต็มกันหมดแล้ว มีแค่ฉินเซียวหรานที่ยังตกไม่ได้สักตัว

เขาจ้องผิวน้ำ คันเบ็ดนิ่งสนิท

บ่อนี้มีปลาอยู่ไม่น้อยเลย สือเหยียนบอกว่าเป็นบ่อของที่บ้าน ปกติมีคนคอยให้อาหาร ปลาในบ่อจึงมีเยอะมาก

ฉินเซียวหรานมองเงาปลาที่ว่ายไปมาในน้ำ แล้วก็ครุ่นคิด

พอมองถังของอีกสามคน เขาก็รู้สึกเหมือนโดนปลาทั้งฝูงรุมแกล้ง

ในถังของเจียงไป๋อวี่มีปลาอยู่ห้าหกตัวแล้ว อีกฝ่ายยกคันเบ็ดเก็บสายเป็นระยะ ยุ่งจนสนุกสนานไปหมด

ส่วนเสิ่นฉีชวนถึงจะตกได้ไม่มาก แต่ในถังก็มีอยู่สามสี่ตัว

สือเหยียนยิ่งไม่ต้องพูดถึง นี่เป็นบ่อปลาของบ้านเขา ย่อมคุ้นเคยกับที่นี่ดี

มีแค่ฉินเซียวหราน คนเดียวที่ตลอดทั้งเช้ายังตกไม่ได้สักตัว

เขาจ้องทุ่นเบ็ด จู่ ๆ คันเบ็ดก็ขยับ

ฉินเซียวหรานฮึดขึ้นมา จับคันเบ็ดแน่น

แล้วมันก็นิ่งไปอีก

ผ่านไปไม่กี่วินาที ปลาตะเพียน ตัวใหญ่เท่าฝ่ามือก็ว่ายเอื่อย ๆ ผ่านใต้ผิวน้ำ สะบัดหางมาโดนสายเบ็ดของเขาเบา ๆ ก่อนว่ายจากไป

ฉินเซียวหราน: ?

นี่กำลังยั่วโมโหเขาอยู่หรือไง?

ข้าง ๆ กัน เจียงไป๋อวี่ก็ยกคันเบ็ดขึ้นอีกแล้ว ปลาตะเพียน สีเงินขาวตัวหนึ่งลอยเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ ก่อนตกลงถังดังพั่บ ๆ

“ตัวที่หกแล้ว เซียวหราน ทางนายเป็นไงบ้าง?”

ฉินเซียวหรานโมโหแล้ว

เขามองคันเบ็ดของตัวเอง แล้วก็มองฝูงปลาที่ว่ายไปมาบนผิวน้ำ

จากนั้นก็โยนคันเบ็ดในมือทิ้งอย่างไม่ลังเล

สือเหยียนเงยหน้ามอง “ไม่ตกแล้วเหรอ?”

ฉินเซียวหรานส่งเสียงชู่ว์ เขาก้มลงหยิบสวิงที่วางอยู่บนพื้นหญ้า แล้วเดินไปริมบ่อ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป