เดินไม่กี่ก้าวก็หอบ ร่างกายอ่อนแอของฉันทนไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 48 เทพกระบี่

6 นาที· 1.4K คำ

ฉินเซียวหรานกำลังคิดอยู่ว่าควรกลับไปดีไหม จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาจากข้าง ๆ

คนคนนั้นยืนอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่งตรงมุมสวน หันหลังให้ฉินเซียวหราน มือถือโทรศัพท์ กำลังคุยสายอยู่

เสียงของเขาเบามาก แต่กลางคืนเงียบสงัด ฉินเซียวหรานจึงยังได้ยิน

“...อืม ฉันอยู่ทางนี้ ตาแก่ตระกูลหวังดูจะประทับใจฉันไม่น้อย วันนี้พาลูกสาวเขามาด้วย... ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ขอบเขต...”

ฉินเซียวหรานหยุดเดิน

“...ช่วงนี้ทางตระกูลฉินจับตาดูฉันเข้มมาก ไว้ก่อนแล้วกัน รอให้ฉันจัดการทางตระกูลหวังให้เรียบร้อยก่อนค่อยว่ากัน”

ฉินเซียวหรานพิงราว สีหน้าเรียบเฉย ฟังอยู่เงียบ ๆ

“...ช่วงนี้ฉินเซียวเจ๋อดูเหมือนจะคอยสืบเรื่องฉันอยู่ แต่ไม่เป็นไร เขาสืบอะไรไม่ได้หรอก เรื่องคราวก่อนฉันจัดการสะอาดหมดจดแล้ว บัตรใบนั้นก็ทิ้งไปแล้ว”

นิ้วมือของฉินเซียวหรานเคาะราวเบา ๆ สองครั้ง

“...พอแล้ว ไม่พูดต่อแล้ว ฉันเข้าไปก่อน ไว้ติดต่อกัน”

กู้สืออวี่วางสาย เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า แล้วหันกลับมา

พอเห็นฉินเซียวหราน ทั้งร่างก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด

ฉินเซียวหรานยืนอยู่ตรงทางเข้าสวน พิงราว สีหน้าสงบนิ่ง

กู้สืออวี่กลับมามีสีหน้าอ่อนโยนอย่างรวดเร็ว

“เซียวหราน นายออกมาสูดอากาศเหมือนกันเหรอ?”

ฉินเซียวหรานไม่ตอบ

กู้สืออวี่ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว ลดเสียงลงเล็กน้อย

“เมื่อกี้นายได้ยินหมดแล้วใช่ไหม?”

“เจ้าว่าอย่างไรเล่า?”

กู้สืออวี่มองเขา แววตาพร่าเลือนท่ามกลางราตรี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป