เดินไม่กี่ก้าวก็หอบ ร่างกายอ่อนแอของฉันทนไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 42 ตั้งใจฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรง

6 นาที· 1.4K คำ

ฉินเซียวเจ๋อกลับมาถึงบ้านเกือบสามทุ่ม

พอเข้าบ้าน เขาก็ถามป้าจางก่อนว่าวันนี้ฉินเซียวหรานเป็นยังไงบ้าง ป้าจางบอกว่ากินข้าวแล้วกลับห้องไป ดูท่าทางยังมีแรงดี

ฉินเซียวเจ๋อถอดเสื้อนอก เดินไปหยุดหน้าห้องของฉินเซียวหราน แล้วยกมือเคาะประตูสองครั้ง

“เสี่ยวหราน”

ฉินเซียวหรานลุกขึ้นนั่งบนเตียง “พี่ เข้ามาสิ”

ฉินเซียวเจ๋อผลักประตูเข้ามา แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเตียงของเขา

เขามองฉินเซียวหราน สีหน้าดูปกติดี

“วันนี้ออกไปข้างนอกเป็นยังไงบ้าง?”

“ดีมากเลย บ้านพักตากอากาศของสือเหยียนเหมือนฟาร์มท่องเที่ยว พวกเราไปตกปลา ข้างหลังมีป่าไผ่ด้วย แล้วยังไปขุดหน่อไม้มาอีก ตอนกลับบ้านผมเอาหน่อไม้มาให้พี่ทำซุปด้วยนะ”

ฉินเซียวเจ๋อชอบมากเวลาฉินเซียวหรานเล่าเรื่องพวกนี้ให้ฟัง “เล่นสนุกก็ดีแล้ว”

เขาหยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าด้านในของสูท แล้ววางไว้บนโต๊ะข้างเตียง

“ก่อนหน้านี้พี่ให้คนไปสืบเรื่องกู้สืออวี่มานิดหน่อย”

ฉินเซียวหรานรู้ว่าเขากำลังจะพูดเรื่องสำคัญ จึงรีบยืดตัวตรงทันที

ฉินเซียวเจ๋อพูดต่อ “ที่บ้านเขาลำบากมาก พ่อแม่เคยทำธุรกิจแล้วติดหนี้ก้อนหนึ่ง บ้านกับรถก็ขายไปหมด ตอนนี้เช่าบ้านอยู่ ก่อนหน้านี้มีคนไปสาดสีหน้าบ้าน พ่อแม่เขาเลยหนีไปต่างถิ่นเพื่อหลบหนี้ ทิ้งเขาไว้ที่นี่คนเดียว”

ฉินเซียวหรานไม่คิดเลยว่ากู้สืออวี่จะมีเบื้องหลังแบบนี้ ในหนังสือบอกแค่ว่าฐานะของเขาไม่ค่อยดี ไม่ได้เล่าละเอียดขนาดนี้ เนื้อหาทั้งเรื่องเอาแต่ยกยอว่ากู้สืออวี่เก่งกาจแค่ไหน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป