ทั้งห้องเข้าฝากตัวเป็นศิษย์อาจารย์ใหญ่ แต่ฉันกลับเข้าฝากตัวอาจารย์โพธิ

ตอนที่ 46 หลินโม ผู้พิทักษ์ภูเขามารับเจ้าแล้ว!

8 นาที· 1.8K คำ

เฉินเฮ่าเทียนยืนอยู่กลางฝูงชน

ผู้คนรายล้อมเขาเป็นวง ราวกับดวงจันทร์ที่มีหมู่ดาวโอบล้อม

เขาหันหน้าไปด้านข้าง

สายตาทะลุผ่านศีรษะผู้คนที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ

มองไปยังเชิงกำแพงริมสนาม

สายตาของเขาหยุดลงบนแผ่นหลังซอมซ่อแผ่นนั้น

แผ่นหลังนั้นนั่งยองอยู่ตรงเชิงกำแพง ชุดนักเรียนที่สวมทั้งขาดทั้งสกปรก ปลายแขนเสื้อรุ่ยจนเห็นเส้นด้าย

บนแผ่นหลังยังมีคราบโคลนแห้งติดอยู่หลายปื้น

ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนรังไก่ หนวดเครารุงรังจนเส้นขนปกคลุมใบหน้า แทบมองไม่เห็นเค้าโครง

มองจากไกล ๆ

เหมือนเพิ่งเลิกกะดึกจากไซต์ก่อสร้างที่ไหนสักแห่ง

มุมปากของเฉินเฮ่าเทียนยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยโค้งบาง ๆ

แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้เกิดจากความขบขัน

ในดวงตาเต็มไปด้วยแววเหนือกว่า

ราวกับคนคนหนึ่งยืนอยู่บนระเบียงสะอาดเอี่ยม

ก้มมองแมวจรจัดที่กำลังคุ้ยขยะข้างถังขยะด้านล่าง

แววตาของเขาเจือความเย้ยหยันและหยอกล้อ

เหมือนกำลังดูเรื่องตลก เรื่องตลกที่มีชีวิตอยู่ตรงหน้า

เขาไม่ได้เดินเข้าไป

เพียงยืนมองอยู่ตรงนั้นจากระยะไกล ราวกับกำลังมองหมาจรจัดที่เพิ่งคลานขึ้นมาจากร่องน้ำเน่า

ทั้งตัวหยดน้ำสกปรก

แต่กลับยืนอยู่กลางแดดพลางคิดว่าตัวเองยังดูดีมีสง่า

โจวไห่ที่อยู่ข้าง ๆ ขยับเข้ามา กำลังจะอ้าปากตะโกนถ้อยคำไม่น่าฟังอีกสักสองสามคำ

เฉินเฮ่าเทียนกลับเอ่ยปากก่อน

เสียงของเขาไม่ดัง พูดเนิบ ๆ พอดีให้คนรอบข้างได้ยินทั่วกัน

“อย่างน้อยเขาก็อดทนมาถึงเจ็ดปี ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่าไปรังแกเขาเลย”

คำพูดเป็นการห้ามปราม น้ำเสียงก็ฟังเหมือนกำลังพูดแทนอีกฝ่าย

แต่หางตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มนั้นกดอย่างไรก็กดไม่อยู่

เอ่อล้นจากหางตาออกไป

ปากพูดว่าอย่าไปรังแกเขา แต่สีหน้า

กลับบอกชัดเจนว่า “รังแกเข้าไป ทำต่อเลย”

โจวไห่เป็นคนแบบไหนน่ะหรือ

ติดตามเฉินเฮ่าเทียนมาหลายปีแล้ว ยังดูเจตนาแค่นี้ไม่ออกอีกหรือ

เขารีบพยักหน้าประจบ หัวผงกถี่ราวกับกำลังตำกระเทียม

“ใช่ครับ ๆ พี่เฮ่าเทียนจิตใจดีจริง ๆ ใจกว้างสมเป็นผู้ใหญ่ ไม่ถือสาคนแบบนี้หรอกครับ เป็นความผิดผมเอง ผมไม่ควรหัวเราะเสียงดังขนาดนั้น ไม่เคารพความอุตสาหะของหนุ่มเลี้ยงหมู—”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป