ทั้งสองรวบรวมสมาธิทั้งหมด แล้วจ้องเขม็งไปยังผืนดินสีดำตรงหน้า
เม็ดดินบนผิวหน้าขยับจริง ๆ!
พวกมันราวกับมีชีวิต เคลื่อนตัวจัดเรียงและประกอบกันเอง
ในที่สุด อักษรตัวใหญ่ที่พลิ้วไหวราวมังกรร่ายรำหงส์เริงระบำก็ปรากฏชัดบนผืนดินอุดมสมบูรณ์สีดำ
【ผืนดินอุดมสมบูรณ์แห่งกาลเวลา ระดับ 1】
หลินเวยหน่วนยังไม่ทันหายตื่นตะลึง จิตสำนึกของเธอก็ถูกนานจิ่นชักนำให้ลอยไปยังอีกฝั่ง ไปสู่พื้นที่สีเทาอันเงียบงัน
ที่นั่นก็มีตัวอักษรลอยอยู่กลางความว่างเปล่าเช่นกัน ไอสีขาวเย็นเยียบแผ่ออกมาจากมัน
【เขตศูนย์องศาสัมบูรณ์ ระดับ 1】
ตามชื่อเลย หนึ่งแห่งช่วยเร่งการเติบโต อีกแห่งช่วยรักษาความสดใหม่ได้อย่างสมบูรณ์!
ระดับ 1 นี่คงเป็นระดับปัจจุบันของมิติ แม้จะยังต่ำมาก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็ชวนตื่นตะลึงเหลือเกิน
ทั้งสองตื่นเต้นอยู่ในมิตินานกว่าสิบนาที กว่าจะค่อย ๆ สงบลงได้
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการหาข้อจำกัดของมิตินี้ให้เจอ
พวกเธอลองเดินไปข้างหน้า อยากรู้ว่ามิตินี้กว้างใหญ่แค่ไหน
แม้ชาติที่แล้วเจียงฮุยจะไม่เคยพาพวกเธอเข้าไปในมิติ แต่หลินเวยหน่วนจำได้แม่นว่าเจียงฮุยเคยบอกว่าข้างในมีบ่อน้ำวิญญาณ
ทว่ามองไปทั่วแล้วกลับไม่เห็นเลย
ไม่ว่าจะเป็นผืนดินอุดมสมบูรณ์ทางซ้าย หรือเขตศูนย์องศาทางขวา พอเดินไปข้างหน้าประมาณ 100 เมตร ก็จะถูกหมอกที่มองไม่เห็นขวางทางไว้
หมอกนั้นดูคล้ายกำแพง หรืออาจเป็นสนามพลังบางอย่าง ไม่ว่าพวกเธอจะรวบรวมสมาธิแค่ไหนก็ไม่อาจทะลุผ่านไปได้