เกิดใหม่คู่ฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก: ฉันกับเพื่อนซี้สังหารฝ่าภัยพิบัติ

ตอนที่ 34 คุณหนูใหญ่หลินช็อปกระจาย

7 นาที· 1.6K คำ

ตลอดสัปดาห์ถัดมา ฝนไม่ได้ซาลงอย่างที่พวกผู้เชี่ยวชาญในโทรทัศน์คาดการณ์ไว้ กลับยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ

ทุกวงการเริ่มหยุดงาน ปิดกิจการ และงดการเรียนการสอน

หลินเวยหน่วนยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่จากพื้นจรดเพดานในห้องนั่งเล่น มือประคองโกโก้ร้อน พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง

ฝนที่เทกระหน่ำทำให้ทัศนวิสัยต่ำมาก แม้จะเป็นเวลากลางวัน ท้องฟ้าสีเทาหม่นกดทับจนคนแทบหายใจไม่ออก

อาคารพักอาศัยฝั่งตรงข้ามถูกน้ำฝนขุ่นคลั่กท่วมมิดชั้นสามไปแล้ว

อาคารบางหลังที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ต่ำกว่า ระเบียงชั้นสี่ก็จมอยู่ใต้น้ำเช่นกัน

ภายในโถงบันไดมืดสนิท พอมองเห็นเงาคนไหววูบอยู่ราง ๆ คงเป็นพวกผู้อยู่อาศัยชั้นล่างที่ไม่มีที่ไป จึงย้ายขึ้นมาอยู่ข้างบน

ไกลออกไป หลังคาศูนย์กิจกรรมซึ่งอยู่บนพื้นที่สูงที่สุดในหมู่บ้านจัดสรร รวมถึงดาดฟ้าของอาคารต่าง ๆ เนืองแน่นไปด้วยผู้คนที่มาหลบภัย เต็นท์หลากสีตั้งกระจายเป็นหย่อม ๆ

เสื้อคลุมสีชมพูตัวหนึ่งถูกคลุมลงบนไหล่ของเธอเบา ๆ

เสียงของนานจิ่นดังมาจากด้านหลัง «ใส่ซะ ช่วงนี้กลางคืนอุณหภูมิลดลงไปสิบกว่าองศา อย่าประมาทเพราะคิดว่าร่างกายแข็งแรง»

หลินเวยหน่วนสวมเสื้ออย่างว่าง่าย ก่อนหันไปมองโทรศัพท์

25 กรกฎาคม อุณหภูมิ 12 องศา

หัวใจเธอกระตุกวูบ ชาติก่อนช่วงปลายเดือนกรกฎาคมนี่เองที่มหาอุทกภัยระลอกแรกซึ่งสมควรเรียกว่าอุทกภัยจริง ๆ จะถาโถมเข้าใส่ทั้งเมือง

มันไม่ใช่น้ำท่วมขังจากฝนที่ตกต่อเนื่องอย่างตอนนี้ แต่เป็นน้ำป่าที่ไหลหลากอย่างแท้จริง พัดทำลายทุกสิ่งราวกับหักกิ่งไม้แห้ง

หลังน้ำลด อุณหภูมิจะดิ่งฮวบลงอย่างฉับพลัน ลดลงจนเกือบถึงศูนย์องศา

«เสี่ยวจิ่น»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป