เกิดใหม่คู่ฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก: ฉันกับเพื่อนซี้สังหารฝ่าภัยพิบัติ

ตอนที่ 24 สายไม่หยุดของไอ้ผู้ชายสารเลว!

5 นาที· 1.2K คำ

ตอนหลินเวยหน่วนออกมาจากมิติส่วนตัว ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกแยกชิ้นส่วนแล้วประกอบกลับเข้าไปใหม่ เอวก็ไม่ใช่เอว ขาก็ไม่ใช่ขา

เสียงตุบดังขึ้น เธอทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่ม ๆ นอนแผ่กางแขนกางขา หมดแรงจนไม่อยากขยับแม้แต่นิ้วเดียว

คุณพระช่วย!

ทำไร่นี่เหนื่อยเกินไปแล้ว!

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่า “ทุกเมล็ดข้าวล้วนได้มายากลำบาก” หมายความว่ายังไง

เมื่อก่อนเห็นบล็อกเกอร์สายชนบทปลูกดอกไม้ปลูกผัก ใช้ชีวิตสงบงาม มีบทกวีและโลกกว้าง

แต่พอถึงคราวตัวเอง ทำไมเหลือแค่ปวดเอวปวดหลังกับเหงื่อเหม็นหึ่งเต็มตัวล่ะ?

นานจิ่นเดินออกมาจากห้อง ภาพที่เห็นคือสภาพเหมือน “ซากศพเกลื่อนกลาด” แบบนี้

เธอพิงกรอบประตู มองหลินเวยหน่วนที่นอนหมดอาลัยตายอยาก รอยยิ้มในดวงตาแทบปิดไม่มิด

เทียบกับมิติปลาหยางที่ต้องลงมือเพาะปลูกเองทุกอย่างแล้ว มิติปลาหยินของเธอแทบจะเป็นสวรรค์ของคนขี้เกียจ

แค่เอาของเข้าไป พอขยับความคิดก็จัดหมวดหมู่ให้เอง แถมหยิบใช้ก็สะดวก

เธอเลยจัดการเสร็จตั้งแต่สองชั่วโมงก่อน แล้วก็ได้อาบน้ำอย่างสบายใจด้วย

“ลุกได้แล้ว ชาวนาตัวน้อย”

เสียงของนานจิ่นเจือแววหยอกเย้า

หลินเวยหน่วนส่งเสียงอืออาอยู่สองที ซุกหน้ากับหมอนอิงแล้วประท้วงอู้อี้ “อย่าเรียกฉัน ฉันตายแล้ว”

สิ้นเสียง กลิ่นเผ็ดหอมเข้มข้นก็ลอยเข้าจมูกโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป