18 กรกฎาคม
ตอนนานจิ่นได้รับโทรศัพท์จากลู่ชวน หลินเวยหน่วนกำลังแช่น้ำพุวิญญาณในมิติอย่างสบายใจ
น้ำพุอุ่นละมุน ช่วยขจัดความเหนื่อยล้าจากการกักตุนสิ่งของตลอดหลายวันที่ผ่านมา รูขุมขนทั่วร่างล้วนซึมซับความผ่อนคลายแสนเกียจคร้าน
“หน่วนหน่วน”
เสียงของนานจิ่นดังมาจากด้านนอก
“ลู่ชวนโทรมาบอกว่า บ้านฝั่งหมู่บ้านจิ่นฮุยหยวนเสริมความแข็งแรงเสร็จหมดแล้ว ให้เราหาเวลาว่างกลับไปตรวจรับงานหน่อย”
หลินเวยหน่วนโผล่พ้นน้ำ สะบัดผมเปียกชุ่ม หยดน้ำกระเซ็นไปทั่ว
เธออดชื่นชมในใจไม่ได้ ดูสิ ดูประสิทธิภาพนี่สิ
พี่ชายที่อยู่ในวงการมาเฟียทำงานรวดเร็วจริง ๆ แค่สัปดาห์เดียวก็จัดการป้อมปราการวันสิ้นโลกของพวกเธอเรียบร้อยแล้ว
ลองคำนวณดู ของที่ต้องรับตรงบ้านพักตากอากาศก็น่าจะรับมาเกือบครบแล้ว ถึงเวลากลับไปยัง “บ้าน” ที่แท้จริงใจกลางเมืองเสียที
ตอนนั้นคนที่เสนอให้เลิกดัดแปลงบ้านหลังใหญ่หลังนี้เป็นป้อมปราการก็คือหลินเวยหน่วน
เธอจำได้แม่นยำ หลังวันสิ้นโลกมาถึงและระเบียบสังคมพังทลาย ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่กับโกดังในเมืองต่างหากถึงจะเป็นขุมทรัพย์ที่แท้จริง
การอยู่ใจกลางเมืองก็เท่ากับครอบครองโอกาส “ช็อปฟรี” นับไม่ถ้วน
เรื่องดีแบบนี้ เธอพลาดไม่ได้เด็ดขาด
หลินเวยหน่วนออกมาจากมิติ คว้าผ้าขนหนูแห้งมาเช็ดผมลวก ๆ พลางเดินไปทางเป้สะพายหลัง
ฮั่วลาลานอนหงายแผ่หลาอยู่บนพรมข้างเป้ หลับสนิทจนเห็นพุงกลม ๆ
เธออุ้มเจ้าก้อนขนตัวน้อยขึ้นมาตามเคย ตั้งใจจะยัดมันลงกระเป๋าสัตว์เลี้ยงใบเล็กที่พกติดตัว
แต่พอยัดเข้าไปได้ครึ่งตัวก็เกิดติดแหง็กขึ้นมา
“หืม?”
หลินเวยหน่วนก้มมอง แล้วลองยัดเข้าไปแรง ๆ อีกครั้ง
ฮั่วลาลาถูกเธอปลุกให้ตื่น ส่งเสียงครางงึมงำอย่างน่าสงสาร ก้นน้อย ๆ ยังติดอยู่นอกกระเป๋า
“นานเสี่ยวจิ่น!”
หลินเวยหน่วนถือกระเป๋าเดินไปหานานจิ่น แล้วยื่นฮั่วลาลาที่ไม่ว่าจะทำยังไงก็ยัดไม่ลงให้ดู