เกิดใหม่คู่ฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก: ฉันกับเพื่อนซี้สังหารฝ่าภัยพิบัติ

ตอนที่ 17 เศรษฐีนีหลิน ไม่ได้เรียกกันเล่น ๆ

7 นาที· 1.6K คำ

ซานจื่อนำหนานจิ่นกับหลินเวยหน่วนเดินผ่านทางเดินแคบ ๆ ที่เต็มไปด้วยข้าวของระเกะระกะ ก่อนจะหยุดลงหน้าประตูไม้บานหนึ่งที่ดูธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ

บนประตูเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและฝุ่นจับ ราวกับพร้อมจะพังลงได้ทุกเมื่อ

แต่หนานจิ่นกลับรู้สึกระแวดระวังขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เธอรู้สึกว่าหลังประตูบานนี้ต้องซ่อนความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้เอาไว้

ซานจื่อเผยรอยยิ้มลึกลับเจือความภาคภูมิใจ เขาไม่พูดพร่ำอีกต่อไป เพียงเดินไปหยุดข้างโต๊ะไม้เก่าผุพังตัวหนึ่ง

เขาใช้นิ้วกดปุ่มนูนเล็ก ๆ ที่ด้านข้างโต๊ะ ซึ่งแทบไม่มีใครสังเกตเห็น พลันมีเสียง “กึก” ดังขึ้น คล้ายกลไกโบราณบางอย่างถูกกระตุ้น

จากนั้นผนังที่ดูแข็งแรงตรงหน้าก็แยกออกเป็นรอยแยกจากตรงกลาง

รอยแยกค่อย ๆ กว้างขึ้น พร้อมเสียงเสียดสีทุ้มต่ำ ผนังไม่ได้เปิดออกตรง ๆ หากแต่เลื่อนแยกไปสองด้านอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นทางเดินมืดลึกสายหนึ่ง

หนานจิ่นกับหลินเวยหน่วนอดสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ไม่ได้

นี่จะเป็นผนังธรรมดาได้อย่างไร เห็นชัด ๆ ว่าเป็นประตูโลหะผสมที่สร้างขึ้นอย่างประณีต แถมยังพรางตาได้แนบเนียนไร้ที่ติ

「เชิญเลยครับ คุณผู้หญิงทั้งสอง」ซานจื่อผายมือ รอยยิ้มภาคภูมิใจบนใบหน้าแทบจะล้นออกมา

สองสาวสบตากัน ต่างเห็นความตกตะลึงที่ปิดไม่มิดและความคาดหวังเล็กน้อยในแววตาของอีกฝ่าย

พวกเธอเดินตามซานจื่อเข้าไปหลังประตูที่กำลังเปิดออกอย่างช้า ๆ

ทันทีที่ก้าวเข้าไป ภาพตรงหน้าก็ทำให้ทั้งคู่ยืนตะลึง

ที่นี่จะเทียบกับร้านขายของชำเก่าซอมซ่อด้านนอกได้อย่างไร นี่มันคลังแสงของจริงชัด ๆ!

พื้นที่กว้างขวางเต็มไปด้วยอาวุธหลากชนิด จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบบนชั้นโลหะ สะท้อนประกายเย็นเยียบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป