นอกหน้าต่างมืดสนิท เม็ดฝนบ้าคลั่งซัดกระแทกกระจกกันกระสุนไม่หยุด เกิดเสียงทึบหนัก
ภายในห้อง แสงไฟอุ่นส่องให้ทุกอย่างดูสงบและผ่อนคลาย
หลินเวยหน่วนขดตัวนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟา เบื่อจนไม่มีอะไรทำ จึงไถอ่านนิยายที่ดาวน์โหลดเก็บไว้ในมือถือมานานแล้ว
ทันใดนั้น เสียง «ติ๊ด—» เบา ๆ ก็ดังขึ้น หน้าจอแท็บเล็ตกล้องวงจรปิดบนโต๊ะชาสว่างวาบเป็นสีแดงจ้า
หลินเวยหน่วนวางมือถือทันที แววตาเย็นเยียบลงในพริบตา
นานจิ่นเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมจานผลไม้ที่เพิ่งหั่นเสร็จ พลางเหลือบเห็นความเคลื่อนไหวบนหน้าจอ
ในภาพ เงาคนสามสี่คนกำลังย่องเลียบกำแพงเข้ามาถึงหน้าห้อง 1201
คนที่นำหน้ามาไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหลินเจ๋ออวี่
ตอนนี้เขากำลังก้มหัวประจบชายร่างใหญ่หน้าตาโหดเหี้ยมที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ท่าทางประจบสอพลอน่าขยะแขยงจนหลินเวยหน่วนรู้สึกคลื่นไส้
«นานจิ่น ดูสิ»
หลินเวยหน่วนเลื่อนแท็บเล็ตไปทางนานจิ่น
«พวกโง่มักจะมากันเป็นฝูง»
นานจิ่นวางจานผลไม้แล้วนั่งลงข้างเธอ สายตาจับจ้องใบหน้าชายร่างใหญ่บนหน้าจอ
หน้าคุ้น ๆ นั่นเธอไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก่อนอินเทอร์เน็ตจะล่ม เธอเคยไถอ่านกลุ่มเจ้าของร่วมในหมู่บ้าน มีคนพูดว่าศูนย์กิจกรรมของหมู่บ้านถูกพวกนักเลงไม่ทราบที่มายึดไป คนที่เป็นหัวหน้าใช้ชื่อว่าหูหมาจื่อ