เกิดใหม่คู่ฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก: ฉันกับเพื่อนซี้สังหารฝ่าภัยพิบัติ

ตอนที่ 30 ปล่อยไอ้สารเลวแช่น้ำท่วมให้สำราญ

7 นาที· 1.6K คำ

ของเหลวอุ่นร้อนกระเซ็นโดนหลังมือหลินเวยหน่วน มีกลิ่นคาวคล้ายสนิมเหล็ก

เลือด

เลือดของเจียงฮุย

เธอมองชายที่ทรุดฮวบลงกับพื้น ท้ายทอยเละเป็นแผลฉกรรจ์ ร่างกายยังกระตุกเบา ๆ จากแรงกระแทกมหาศาล

หลินเวยหน่วนแช่น้ำพุวิญญาณมาสองครั้งแล้ว สภาพร่างกายของเธอไม่เหมือนคุณหนูบอบบางที่ไร้เรี่ยวแรงจะจับไก่ในชาติก่อนอีกต่อไป

การฟาดครั้งนี้ เธอทุ่มแรงทั้งหมด

เจียงฮุยไม่ทันได้ส่งเสียงร้องโหยหวนสักแอะ ภาพตรงหน้าก็มืดวูบ ก่อนหมดสติไปโดยสิ้นเชิง

สำเร็จแล้ว

อกของหลินเวยหน่วนกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่ยากจะบรรยาย ซึ่งทะลักขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ

เธอตื่นเต้นจนมือสั่น

ความหนาวเหน็บเสียดกระดูกตอนชาติก่อนที่ถูกเขาผลักตกลงไปในหลุมน้ำแข็งด้วยมือของตัวเอง ความสิ้นหวังที่ได้แต่มองชีวิตค่อย ๆ เลือนหายไปจากร่าง ในที่สุดก็มีทางระบายออกมาเสียที

“ซ่า...”

ทันใดนั้น เสียงกระแสน้ำเชี่ยวกรากก็ดังมาจากชั้นล่าง ราวกับมีบางอย่างพังทลายลง

ขณะเดียวกัน โทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอก็สั่นครืด ๆ

นานจิ่น

“หน่วนหน่วน รีบลงมา เขื่อนแตกแล้ว!”

เสียงของนานจิ่นจากปลายสายร้อนรน แต่ยังคงหนักแน่น ช่วยให้ประสาทที่กำลังพลุ่งพล่านของหลินเวยหน่วนสงบลงทันที

“ไปเดี๋ยวนี้!”

หลินเวยหน่วนวางสาย เหลือบมองเจียงฮุยที่หมดสติอยู่บนพื้น แววตาเย็นเยียบ

เธอหันหลังเดินออกจากห้องกั้น แล้วปิดประตูไม้บานหนาหนักจากด้านนอก

จากนั้นก็หยิบโซ่คล้องแม่กุญแจสีดำขนาดเท่านิ้วมือออกมาจากมิติส่วนตัว นี่เป็นของที่เตรียมไว้ตั้งนานแล้ว

“กึก”

ห่วงล็อกเย็นเฉียบคล้องผ่านกลอนประตู ปิดผนึก “ฝาโลง” ของเจียงฮุยจนแน่นสนิท

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป