“เธอไปเรียกพวกเขาที่ห้องเอมากินข้าว ส่วนฉันจะไปห้องบี”
“อืม”
“แค่นี้เหรอ?”
“ก็แค่นี้แหละ ไปกินข้าวกัน”
กู้ชวนก้าวเดินออกไปก่อน เจียงมี่ทำหน้างง ๆ เดินตามไป
มีเพียงคอมเมนต์บนหน้าจอที่มองทะลุทุกอย่าง
【ฮ่า ๆ ๆ นี่มันคู่รักขี้หึงอะไรกันเนี่ย น่าชิปเกินไปแล้ว】
【สรุปกู้ชวนเห็นเจียงมี่คุยกับฝูหลีไม่หยุด เลยหงุดหงิดสินะ】
【สมกับเป็นราชันขี้หึงจริง ๆ】
จนกระทั่งเดินมาถึงห้องอาหารและเห็นลวี่อวี่ เจียงมี่ถึงได้เข้าใจ เธอขยับไปกระซิบข้างหูกู้ชวนว่า “พี่ชาย ลวี่อวี่ที่นายถามถึงอยู่ตรงนั้นไง ไปคุยกับเธอสิ”
กู้ชวนตอบ “ไม่ไป นั่งกินข้าว”
เจียงมี่หัวเราะหึ “นายไม่ไป ฉันไปเอง ไม่ใช่แค่กินมื้อค่ำกับเธอ คืนนี้ฉันจะนอนเตียงเดียวกับเธอด้วย”
กู้ชวน “.......”
หลังเจียงมี่นั่งลง ลวี่อวี่ก็ก้มหน้าถามอย่างระมัดระวัง “มี่มี่ เธอพูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับฉันให้กู้ชวนฟังหรือเปล่า?”
“ไม่มีทาง เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย” เจียงมี่ตอบ
ลวี่อวี่แทบจะร้องไห้ “แต่ฉันรู้สึกว่าสายตาที่เขามองฉันน่ากลัวมากเลย”
เจียงมี่กลั้นหัวเราะไม่อยู่ หลุดหัวเราะพรืดออกมา “ไม่ต้องกลัวหรอก เขาไม่ทำร้ายผู้หญิง”
ลวี่อวี่สะดุ้งเฮือก พูดแบบนั้นยิ่งทำให้ฉันกลัวกว่าเดิมอีก!
ไม่นานแขกรับเชิญทุกคนก็มากันครบ เจียงมี่มองอาหารเต็มโต๊ะแล้วเจริญอาหารสุด ๆ เธอหยิบมีดกับส้อมขึ้นมาจัดการสเต๊กหอมฉุยอย่างเอร็ดอร่อย
ลวี่อวี่เห็นแล้วน้ำลายสอจนลืมกลัว รีบลงมือกินตามทันที