เจียงมี่ค้นความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมดูแล้ว เรื่องของกู้ชวนส่วนใหญ่มีแต่คำพูดแย่ ๆ ไม่มีทางจะรู้เลยว่าเขาชอบอะไร
เจียงมี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางครุ่นคิด ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรลงไปดี
จู่ ๆ ลมหายใจอุ่น ๆ ก็เฉียดข้างหู เสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ของชายหนุ่มดังขึ้นว่า “ลูกพีชฉ่ำน้ำ”
หูของเจียงมี่พลันรู้สึกซ่านวาบ หัวใจเต้นขาดจังหวะไปอย่างไม่มีสาเหตุ เธอรีบก้มหน้าตั้งใจเขียนคำว่า “ลูกพีชฉ่ำน้ำ” ลงบนกระดานคำตอบ
แต่แล้ว...
“ยกเว้นคู่เจียงมี่กับกู้ชวน คู่อื่นตอบถูกหมด ออกเดินทางไปก่อนได้ ส่วนพวกคุณสองคนอยู่ต่อแล้วตอบใหม่”
เจียงมี่: “???”
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของกู้ชวนดังขึ้น เจียงมี่หันไปโดยไม่ทันตั้งตัว สบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเขา คำถามที่กำลังจะหลุดจากปากอย่างดุดันพลันอ่อนหวานลงไปสามส่วน