“ช่วยฆ่าคนให้ฉันคนหนึ่ง แล้วฉันจะคืนอิสรภาพให้คุณ”
ภายในห้องเยี่ยมของคุกลึกเสวียนเทียน หญิงสาวผู้มีใบหน้าเย็นชางดงามใช้นิ้วเคาะโต๊ะ
ตรงข้ามเธอคือชายที่ถูกล่ามโซ่ไว้ หนวดเครารุงรัง แต่หากพินิจดูดี ๆ จะเห็นว่าเขายังอายุไม่มาก
หลี่ชิงตี้ ชายผู้เคยสร้างตำนานในฉู่โจว บัดนี้กลับกลายเป็นนักโทษ
หลี่ชิงตี้หยิบซองบุหรี่บนโต๊ะออกมา ดึงบุหรี่มวนหนึ่งมาคาบไว้แล้วจุดไฟ
เขามองหญิงสาว รวมถึงบอดี้การ์ดร่างกำยำหลายคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ แล้วหัวเราะเบา ๆ
“เรื่องอิสรภาพ ฉันหาทางเอาคืนมาเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้ใครหยิบยื่นให้”
หญิงสาวเผยรอยยิ้มเย็นชา “ถูกขังอยู่ในคุกลึกเสวียนเทียนมาตั้งห้าปีแล้ว ยังมองสถานการณ์ไม่ออกอีกหรือ? คนสิ้นไร้หนทางอย่างคุณ ต่อให้มีฝีมือมากแค่ไหน ในสายตาของผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริงก็เป็นได้แค่มดปลวก”
“เมื่อก่อนคุณกุมอำนาจในฉู่โจว วางอำนาจบาตรใหญ่ รุ่งเรืองถึงขีดสุด แต่สุดท้ายก็ถูกจับเข้าคุกในชั่วข้ามคืนไม่ใช่หรือ!”
“ตอนนี้ฉันยื่นโอกาสให้แล้ว ถ้ายังไม่รู้จักดีชั่ว คุณก็จะไม่มีวันได้ออกจากคุกแห่งนี้”
หญิงสาวหัวเราะเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
“นี่คุณกำลังขู่ฉันอยู่หรือ?”
หลี่ชิงตี้สูบบุหรี่เข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ หรี่ตาลง
“ขู่คุณหรือ? หลี่ชิงตี้ คุณประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้ว คุณมันเป็นตัวอะไร? ฉันแค่ต้องการหมาสักตัวมาทำงานให้ เลยนึกถึงคุณขึ้นมาเท่านั้น”
หญิงสาวกล่าว
“งั้นหรือ?”
หลี่ชิงตี้หัวเราะเย็นชา ก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืน
โซ่ตรวนที่เดิมล่ามมือเขาไว้กลับขาดสะบั้นลงในพริบตา
“คุณจะทำอะไร?”
สีหน้าหญิงสาวเปลี่ยนไป ทันใดนั้นบอดี้การ์ดหลายคนที่อยู่ด้านหลังก็กรูกันเข้ามาล้อมเขา
ถึงขั้นมีปากกระบอกปืนเย็นเฉียบจ่ออยู่ที่หน้าผากของหลี่ชิงตี้
หญิงสาวกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง ก่อนยิ้มเยาะ “สมกับเป็นหลี่ชิงตี้ผู้เลื่องชื่อในฉู่โจว แม้แต่โซ่ตรวนยังสะบั้นได้ แต่ต่อให้ฝีมือสูงส่งแล้วจะทำไม? คุณจะกันกระสุนได้หรือไง?”
สิ้นเสียงหญิงสาว
“โครม!”
หลี่ชิงตี้ลงมือฉับพลัน
ชายที่ยกปืนจ่อหลี่ชิงตี้พลันงอตัวงุ้มราวกับกุ้ง ถูกซัดกระเด็นไปด้านหลังประหนึ่งลูกกระสุนปืนใหญ่
ร่างเขากระแทกกำแพงด้านหลังอย่างแรง จนแผงอกแหลกเละ
บอดี้การ์ดที่เหลือได้สติ กำลังจะลงมือ แต่หลี่ชิงตี้กลับหายไปจากตรงหน้าเสียแล้ว
เสียงแหวกอากาศดังขึ้นข้างหู
พริบตาถัดมา พวกเขาก็กระเด็นออกไปทีละคนราวกับกระสอบผ้าขาด ๆ
หญิงสาวมองลูกน้องที่ล้มระเนระนาดในพริบตา แววตาฉายความหวาดกลัวขึ้นมาหลายส่วน
ในข้อมูลของเธอ หลี่ชิงตี้มีฝีมือแข็งแกร่งอยู่แล้ว แต่การได้เห็นกับตาก็ยังทำให้เธอตกตะลึง
“หลี่ชิงตี้ ฉันเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหยางนะ คุณก็น่าจะรู้ว่าตระกูลหยางมีอำนาจแค่ไหน ถ้าแตะต้องฉัน คุณรับผลที่ตามมาไม่ไหวแน่”
หญิงสาวตะโกนเสียงดัง
เมื่อนึกถึงฐานะของตัวเอง ใจเธอก็มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
คนตรงหน้าเก่งกาจแล้วจะทำไม? เขากล้าทำร้ายบอดี้การ์ดพวกนั้น หรือจะกล้าทำให้เธอบาดเจ็บแม้แต่ปลายก้อยจริง ๆ?
“คุณหนูใหญ่ตระกูลหยางหรือ? ช่างเป็นที่มาที่น่ากลัวจริง ๆ”
หลี่ชิงตี้ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ทว่าพริบตาต่อมาแววตากลับคมกริบ ฝ่ามือคว้าลำคอขาวผ่องของหญิงสาวไว้ทันที
“เมื่อห้าปีก่อน พวกคนที่อยู่สูงเหนือผู้อื่นอย่างพวกคุณใช้คำพูดเพียงประโยคเดียวทำลายทุกอย่างของฉัน ห้าปีผ่านไปแล้วยังคิดจะควบคุมชะตาชีวิตฉันอีก พวกคุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร?”
กล่าวจบ หลี่ชิงตี้ก็ค่อย ๆ ยกร่างหญิงสาวขึ้น
ในที่สุดแววตาของหญิงสาวก็เผยความหวาดกลัวออกมา
แต่ก่อนที่เธอจะทันเอ่ยปากร้องขอชีวิต
“กร๊อบ”
เสียงกระดูกหักดังขึ้น
คอของหญิงสาวถูกบีบจนหัก
หลี่ชิงตี้โยนศพลงกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหมุนข้อมือคลายเส้น ก่อนก้าวยาว ๆ ออกจากห้องเยี่ยม
เวลานี้ด้านนอกมีกองกำลังติดอาวุธพร้อมรบยืนแน่นขนัด
ผู้คุมเรือนจำยืนอยู่ด้านหน้าคนเหล่านั้น
ส่วนบนกำแพงสูงที่อยู่ไกลออกไป มีเงาร่างสี่คนยืนอยู่
พวกเขาคือผู้พิทักษ์คุกลึกเสวียนเทียน แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือ
“อะไร ผู้คุมเรือนจำ คุณจะขวางทางฉันหรือ?”
หลี่ชิงตี้ถามอย่างเรียบเฉย
ผู้คุมเรือนจำเผยรอยยิ้มขมขื่น ก่อนหลีกทางให้อย่างว่าง่าย
เมื่อหนึ่งปีก่อน ตอนหลี่ชิงตี้เอาชนะหัวโจกทั้งสิบสามคนในคุกได้ เขาก็รู้แล้วว่าคุกแห่งนี้ขังชายตรงหน้าไว้ไม่ได้
“แล้วพวกคุณล่ะ?”
หลี่ชิงตี้มองเงาร่างทั้งสี่บนกำแพงสูง
“พวกเราสี่พี่น้องอยากขอประลองฝีมือสักหน่อย”
สิ้นเสียง เงาร่างทั้งสี่ก็ทะยานเข้าหาหลี่ชิงตี้ดุจวิหค
แต่ยังไม่ทันเข้าใกล้เขา ทั้งสี่ก็ถูกบีบให้ถอยกลับไปด้วยความเร็วที่ยิ่งกว่าเดิม
มุมหนึ่งของชายแขนเสื้อลอยร่วงลงมาจากกลางอากาศ
เห็นได้ชัดว่า หากพวกเขาถอยไม่ทัน สิ่งที่ถูกตัดอาจไม่ใช่ชายแขนเสื้อ แต่เป็นศีรษะของพวกเขา
“น่าเบื่อ พวกคุณระวังตัวกันเกินไป ฉันตั้งใจจะฆ่าพวกคุณอยู่แท้ ๆ”
หลี่ชิงตี้ถอนหายใจอย่างผิดหวัง
ทั้งสี่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกหนังศีรษะชาวาบ
“ไปแล้ว”
หลี่ชิงตี้เดินมาถึงประตูเหล็กดำบานมหึมาของคุกลึกเสวียนเทียน
“ปัง!”
เขาเตะออกไปหนึ่งครั้ง
ประตูเหล็กยักษ์พร้อมกรอบประตูกระแทกพื้นเสียงสนั่น
จากนั้นเขาก็เดินออกไปอย่างผึ่งผาย
“ในที่สุดก็ออกมาได้”
หลี่ชิงตี้มองท้องฟ้าภายนอก ความคิดพลุ่งพล่าน
เขาไม่มีพ่อแม่ อาจารย์รับเลี้ยงเขาไว้และสอนวิชาต่อสู้ตั้งแต่เด็ก ด้วยพรสวรรค์ที่โดดเด่น พออายุยี่สิบปีก็ฝึกปราณมืดได้สำเร็จ กลายเป็นยอดฝีมือชั้นหนึ่ง
ต่อมาเมื่อกลับฉู่โจว เขาฝ่าฟันขึ้นมาด้วยเลือดและเหล็กกล้า เพียงสามปีก็กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุด
น่าเสียดาย เพียงเพราะเขาล่วงเกินผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในงานเลี้ยง เขาจึงถูกจับเข้าคุกในชั่วข้ามคืน และถูกขังนานถึงห้าปี
หากไม่ใช่เพราะเขาทะลวงขีดจำกัดขั้นสูงสุดได้สำเร็จในคุก บางทีคงต้องถูกขังอยู่ในคุกลึกเสวียนเทียนอันมืดมิดแห่งนี้ไปตลอดชีวิต
“คนใหญ่คนโตที่ทำให้ฉันตกต่ำลงเมื่อครั้งนั้น ถึงเวลาชดใช้แล้ว”
หลี่ชิงตี้พึมพำกับตัวเอง
แต่ก่อนจะแก้แค้น เขายังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่ต้องจัดการ นั่นคือไปพบคู่หมั้น
เมื่อครั้งหลี่ชิงตี้อยู่บนจุดสูงสุด เขาได้หมั้นหมายกับคนรักของตน กู้รั่วซี
ทั้งสองรักใคร่กลมเกลียวและสนิทสนมกันมาก ต่อมาเมื่อหลี่ชิงตี้เข้าคุก กิจการทั้งหมดของเขาก็ฝากให้กู้รั่วซี คู่หมั้นของเขาดูแล
นั่นคือทรัพย์สินที่เป็นของพวกเขาทั้งสอง
หลี่ชิงตี้โบกรถบรรทุกเพื่อการเกษตรข้างทาง หนึ่งชั่วโมงต่อมาจึงกลับถึงฉู่โจว
วิลล่าริมทะเลสาบ
ที่นี่เคยเป็นย่านที่พักอาศัยราคาแพงที่สุดในฉู่โจว
แต่ตอนที่เขาจะเข้าไป กลับถูกยามหน้าประตูขวางไว้
“คนเก็บขยะเข้าไปไม่ได้”
ยามกล่าวอย่างไม่ไว้หน้า
เพราะตอนนี้หลี่ชิงตี้มีหนวดเครารุงรังจริง ๆ จนยากจะห้ามไม่ให้ใครคิดเช่นนั้น
“ฉันเป็นเจ้าของบ้านที่นี่”
หลี่ชิงตี้กล่าว
“เจ้าของบ้านหรือ? คุณอยู่บ้านเลขที่เท่าไร ชื่ออะไร?”
“ฉันอยู่บ้านเลขที่หนึ่งในวิลล่าริมทะเลสาบ ชื่อหลี่ชิงตี้”
ยามหัวเราะเยาะทันที
“เจ้าของวิลล่าหลังที่หนึ่งแซ่กู้ ไม่ใช่คุณ”
“ฉันเป็นแฟนของเธอ”
“ฮ่า ๆ ๆ”
ยามอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“คุณไม่ส่องกระจกดูตัวเองบ้างหรือไง คุณคู่ควรกับคุณหนูกู้รั่วซีหรือ? อีกอย่าง แฟนของคุณหนูกู้รั่วซีชื่อกัวเฉินต่างหาก”
“วันนี้พวกเขาจะหมั้นกันอย่างเป็นทางการที่โรงแรมเฟิงเย่ ผู้คนทั่วฉู่โจวรู้กันหมด”
“กัวเฉิน? หมั้นกันหรือ?”
ข่าวนี้ดังสนั่นในหูหลี่ชิงตี้ราวกับสายฟ้าฟาด
กู้รั่วซีที่เคยรักใคร่สนิทสนมกับเขา กลับเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นแล้วหรือ?
ที่สำคัญ คนที่เธอเลือกกลับเป็นไอ้กัวเฉินนั่น
ตระกูลกัวเป็นศัตรูคู่อาฆาตของเขามาโดยตลอด