ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 30 ไร้ซึ่งความคิด

6 นาที· 1.3K คำ

นิ้วของเธอเลื่อนลงไปเกี่ยวหลังมือของเฉินจิ่งสือ แล้วแกว่งเบา ๆ

“ได้ยินว่าวันนี้โรงเรียนเลิกแล้ว เธอกลับบ้านกับฉันได้นะ เราลองก่อนก็ได้...”

เล่อเจาปิดปากแน่น ไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

มันเซอร์ไพรส์เกินไปแล้ว!

เฉินจิ่งสือขมวดคิ้ว ถอยหลังสองก้าว ยังคงจ้องไปที่มุมห้อง แล้วดึงมือกลับอย่างไม่แยแส พูดเสียงเย็นชา: “ฉันบอกแล้ว ว่าฉันปฏิเสธ”

“ยังไม่ลองจะปฏิเสธได้ยังไง แล้วถ้าลองแล้วไม่เหมาะสมค่อยแยกกันก็ได้นี่นา?!”

ความอดทนของเฉินจิ่งสือหมดลงแล้ว เขาดูสะอาดสะอ้านและอ่อนโยน คนส่วนใหญ่เลยคิดว่าเขาเป็นคนง่าย ๆ แต่จริง ๆ แล้วเขาเย็นชาและเผ็ดร้อน บางครั้งคำพูดของเขาก็ทำให้แม้แต่เล่อเจายังรู้สึกแสบหู

เฉินเจียรออยู่ด้วยความหวังเต็มเปี่ยมสักพัก แล้วก็ได้ยินเขาพูด

“ฉันอยากเรียนหนังสือให้ดี ไม่มีความคิดในเรื่องนี้ เธออย่ามาทำให้ฉันเสียเวลา”

“เสียเวลา?” เฉินเจียเสียหน้า ยื่นมือไปขวางไว้ข้างหน้าเขา: “การอยู่กับฉันคือการเสียเวลางั้นเหรอ? พูดสิ? ฉันน่ารำคาญขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เฉินจิ่งสือสีหน้าเริ่มมืดลง พูดไปก็ไม่มองเธอ ตบเสื้อผ้าที่ถูกเธอดึง แล้วพูดเสียงเรียบ

“อือ รำคาญมาก เธอไปได้หรือยัง?”

เฉินเจียทนไม่ไหวแล้ว โกรธจนหน้าแดง น้ำเสียงเปลี่ยนไป:“เธอแกล้งทำเป็นอะไร! เธอมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับฉัน?”

“ถ้ารำคาญฉัน แล้วเล่อเจาล่ะ? เธอมาหาเธอไม่รำคาญเหรอ?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป