คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าไปด้านใน
พอผ่านลานบ้านไป ก็พบวิลล่าหลังเล็กสไตล์ยุโรป
เมื่อเทียบกับความโอ่อ่าภายนอกแล้ว ภายในกลับหรูหราอลังการยิ่งกว่า
ผู้จัดการเกายิ่งระมัดระวังตัวมากขึ้น เขากระซิบกำชับเซิ่งอันอันว่า “เดี๋ยวทำตัวให้ฉลาดเข้าไว้นะ นี่เป็นนายจ้างรายใหญ่ ได้งานแล้วได้พักอยู่ที่นี่ด้วยก็คุ้มแล้ว”
เซิ่งอันอันกวาดตามองสภาพแวดล้อมภายใน พลางคิดว่าเขาพูดไม่ผิด
คนธรรมดาต่อให้หาเงินทั้งชีวิต ก็ยังซื้อบ้านที่มีสภาพแวดล้อมแบบนี้ไม่ได้ บ้านระดับนี้ไม่แน่ว่าจะปล่อยเช่าด้วยซ้ำ ต่อให้ปล่อยเช่า ค่าเช่าก็คงแพงหูฉี่
อาชีพพี่เลี้ยงถ้าเลือกนายจ้างดี ๆ ก็ไม่เลวเลย ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมดี ๆ แถมยังมีเงินเดือน บ้านคนรวยอาหารการกินก็น่าจะดี อย่างน้อยก็ต้องดีกว่าอาหารเดลิเวอรีจากแผงลอย
ยังไงก็ต้องทำงานเหมือนกัน อยู่ที่นี่ก็ไม่ต้องตากแดดตากลม แถมยังมีพื้นที่กว้างขวางให้เดินเล่น ลานเล็ก ๆ มีไม้ดอกไม้ประดับเขียวชอุ่มอยู่เต็มไปหมด ทั้งยังมีน้ำพุขนาดใหญ่ พอเดินเข้ามาแล้วก็รู้สึกว่าแม้แต่อากาศยังสดชื่นขึ้น
เซิ่งอันอันรู้จักกาลเทศะดี เธอสลัดท่าทีเกียจคร้านตามสบายทิ้งไป ยืดอกเชิดหน้าให้ดูมีชีวิตชีวาขึ้น พร้อมเผยรอยยิ้มเป็นมิตรอย่างยิ่ง
แม่บ้านพาทุกคนเข้าไปในห้องรับแขก
ข้างหน้าต่างบานใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล มีชายรูปร่างสูงโปร่งสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั๊กสีเทา จับคู่กับกางเกงสแล็กสีเทา ยืนถือกาแฟอยู่
เขาหันหลังให้จึงมองหน้าไม่เห็น แต่ผมหยิกยาวประบ่าของเขาสะดุดตาเป็นพิเศษ
แม่บ้านเอ่ยเตือนเสียงเบา “คุณเฟย คนมาสมัครงานมาแล้วครับ”
ชายคนนั้นได้ยินดังนั้นจึงหันกลับมา
ใบหน้าที่ดูมีเชื้อสายลูกครึ่งปรากฏแก่สายตา โครงหน้าคมลึก โดยเฉพาะดวงตาเรียวยาวหางตาหยักโค้งคู่นั้นชวนหลงใหล สันจมูกโด่งเป็นสัน ใบหน้ามีมิติ