เซิ่งอันอันได้รับแจ้งจากพ่อบ้าน ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดไว้
ถึงอย่างไรตัวประกอบที่มีไว้สละชีพก็เป็นแค่เครื่องมือส่งเสริมความรักของพระเอกนางเอก ในเนื้อเรื่องเดิมเธอถูกไล่ออกจากบ้านอยู่แล้ว
หลังจากนี้เนื้อเรื่องหลักก็ไม่มีบทของเธออีก ไม่ต้องสนใจแล้วว่าพระเอกนางเอกจะเป็นอย่างไร เธอต้องไปใช้ชีวิตให้สมบูรณ์แบบในแบบของตัวเองเสียที
แม้เดือนนี้เธอจะทำงานไม่ครบทุกวัน แต่พ่อบ้านก็คำนวณเงินเดือนให้เต็มเดือน
หลังจัดการส่งมอบงานง่าย ๆ เซิ่งอันอันก็เก็บข้าวของย้ายออกไป
เธอมีของไม่มาก เสื้อผ้าไม่กี่ชุดกับของใช้ส่วนตัวนิดหน่อย ใส่ถุงผ้าใบใหญ่ใบเดียวก็เต็มแล้ว
หลังจากซ่งเยี่ยนหลี่ได้งาน เขาก็ยุ่งมาก ออกเช้ากลับค่ำ จึงยังไม่รู้เรื่องนี้
เซิ่งอันอันเรียกรถไปยังบ้านพักนายทหาร บ้านหลังนั้นเคยทำความสะอาดไว้ก่อนแล้ว จึงสะอาดเรียบร้อยดี
เธออดทอดถอนใจอีกครั้งไม่ได้ว่า ยังไงก็ต้องมีบ้านเป็นของตัวเอง อย่างน้อยก็มีที่ให้ซุกหัวนอน
เซิ่งอันอันซื้อเครื่องนอนมานิดหน่อย จัดข้าวของของตัวเองให้เข้าที่ พอเหนื่อยจนหาวติด ๆ กันก็เอนกายพักบนโซฟาอย่างเกียจคร้าน
เดิมทีแค่ตั้งใจจะพักสักหน่อย ไม่คิดว่าจะเผลอหลับไป
พอตื่นขึ้นมาอีกที ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างก็เริ่มมืดแล้ว
เธอขยี้ตาที่ยังงัวเงีย เดินไปล้างหน้าให้สดชื่น ก่อนเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดสะอาด เตรียมออกไปหาอะไรกิน
ซ่งเยี่ยนหลี่ยังไม่รู้ว่าเธอย้ายมาอยู่ที่นี่ ไม่แน่ว่าเลิกงานกลับบ้านแล้วอาจเจอแต่บ้านว่าง
เธอเลยแวะไปรอเขาที่หน้าประตูด้วย
……
คฤหาสน์ตระกูลเฟ่ย
เป็นอย่างที่เซิ่งอันอันพูดไว้ พอซ่งเยี่ยนหลี่เลิกงานกลับถึงบ้าน เขาก็หยิบโทรศัพท์โนเกียรุ่นใหม่สองเครื่องออกจากกระเป๋าด้วยความดีใจ
เขาเดินไปเคาะประตูฝั่งตรงข้ามอย่างร่าเริง เตรียมเซอร์ไพรส์แฟนสาว
แต่รออยู่นานก็ไม่มีเสียงตอบ หรือว่าเธอหลับไปแล้ว?