“ซิน ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งได้ไหม? คราวนี้ฉันจะดีกับเธอให้มาก จะรักเธอให้ดี จะไม่ทำเรื่องเหลวไหลอีก และจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนอื่นอีกแล้ว ฉันสาบาน!”
เจียงซินมองชายตรงหน้าอย่างเงียบงัน เขาเคยเป็นคนที่เธอเก็บไว้ในใจ แต่คำสารภาพรักจากใจจริงของเขากลับไม่ทำให้ใจเธอสั่นไหวอีกต่อไป ทั้งยังไม่รู้สึกเปราะบางหรือเจ็บปวดเหมือนก่อนแล้ว
เธอหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า “เจียงหย่วนหวน พอเถอะ เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ต่อไปคุณก็ใช้ชีวิตเป็นคุณชายเศรษฐีผู้รักอิสระ ส่วนฉันก็เป็นคนจนของฉัน อย่ามาตามตอแยกันอีกเลย”
“ไม่!”
ดวงตาของเจียงหย่วนหวนแดงก่ำ เขาจ้องเธอเขม็งอย่างดุร้ายและยึดติด “เธอจะมาทิ้งฉันไป หลังจากทำให้ฉันรู้ตัวว่ารักเธอและขาดเธอไม่ได้แล้วไม่ได้!”
เจียงซินเอ่ยเสียงเศร้า “คุณเป็นฝ่ายทอดทิ้งความสัมพันธ์ของเราก่อน”
“เธอลืมเรื่องคืนนั้น แล้วเริ่มต้นกันใหม่ไม่ได้หรือไง? เจียงซิน เธอทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้!”
เจียงหย่วนหวนเหมือนสัตว์ร้ายที่ถูกขัง เขาจับหญิงสาวตรงหน้าไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย
ความกระวนกระวายในใจเขายิ่งทวีขึ้น ราวกับว่าหากปล่อยเธอไปในครั้งนี้ พวกเขาก็คงไม่มีวันได้กลับมาเกี่ยวข้องกันอีก
ไม่ได้ เขายอมรับไม่ได้!
“ซิน ไปกับฉัน ฉันจะดีกับเธอ จะยกทุกอย่างที่มีให้เธอ!”
เมื่อเห็นเจียงหย่วนหวนคลุ้มคลั่งและกำลังลากเธอไปที่รถ เจียงซินก็หน้าซีด เธอดิ้นรนสุดแรง
“เจียงหย่วนหวน ปล่อยฉันนะ!”
“ซิน เชื่อฟังแล้วไปกับฉัน ฉันไม่อยากใช้กำลังกับเธอ!”