จัดการทหารญี่ปุ่นกองหนึ่งที่ประตูตะวันตกเมืองหว่านผิงเรียบร้อยแล้ว
ไม่นาน กองกำลังเสริมชุดใหม่ก็มาถึง
ที่แท้หลังจากซูเซี่ยงหว่านยิงนัดแรก การสู้รบที่ประตูตะวันตกของหว่านผิงก็เริ่มขึ้นทันที
เพื่อไม่ให้เสียเปรียบอย่างหนัก ฝ่ายญี่ปุ่นจึงสั่งให้พลสื่อสารส่งคำขอความช่วยเหลือไปยังกองบัญชาการกรมทหารทันที
เมื่อได้รับข่าว กองบัญชาการกรมทหารก็รวบรวมกำลังพลและรีบเดินทางมาช่วยเหลือโดยเร็ว
ทางประตูตะวันตก ซูเซี่ยงหว่านกับทหารกองทัพที่ 29 ซึ่งไล่ตามมาช่วยกันเก็บกวาดสนามรบเสร็จแล้ว
ผู้บัญชาการตั้งใจจะเข้าไปทักทาย สอบถามหมายเลขหน่วยของกองกำลังฝ่ายเดียวกัน รวมถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
แต่ไม่คาดคิดว่า ทหารญี่ปุ่นผู้โชคร้ายคนหนึ่งจะไปกระตุ้นทุ่นระเบิดกระโดดแบบเบ็ตตีที่ซูเซี่ยงหว่านฝังไว้ล่วงหน้า จนระเบิดขึ้น
ทหารฝ่ายรักษาการณ์ไม่มีเวลาพูดอะไรต่อ รีบถอยกลับเข้าเมืองหว่านผิงทันที
แม้จะรู้สึกแปลกใจและอยากสอบถามรายละเอียดให้ชัดเจน
แต่การป้องกันเมืองหว่านผิงจะปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้ จึงทำได้เพียงรอโอกาสครั้งหน้า
ทางซูเซี่ยงหว่านก็เช่นกัน เธอถอยกลับไปทางฝั่งตะวันตกของสะพานหลูโกวทันที
กำลังพลที่เหลือของกรมทหารญี่ปุ่นมารวมตัวกันอยู่ทางฝั่งตะวันตกของสะพานหลูโกวทั้งหมด
ลูกน้องติดต่อไม่ได้ มุตางุจิ เร็นยะ ผู้บังคับการกรมทหารก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไปเช่นกัน
เขาจึงส่งทหารหนึ่งหมวดไปลาดตระเวน ส่วนกำลังหลักตั้งค่ายพักอยู่กับที่
ทหารกองทัพที่ 29 กับทหารญี่ปุ่นปะทะกันขึ้นมาอย่างงุนงง ตอนนี้ต่างก็รู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา
หากทำลายสมดุลอันละเอียดอ่อนที่มีอยู่ แล้วเบื้องบนสอบสวนความผิดนี้ลงมา ใครก็รับผิดชอบไม่ไหว
ถึงอย่างไร รัฐบาลจีนก็หวังมาตลอดให้ชาติมหาอำนาจตะวันตกเข้ามาไกล่เกลี่ย!
คราวนี้พอเห็นทหารญี่ปุ่นหนึ่งหมวดเข้ามาลาดตระเวน พวกเขาก็ไม่กล้ายิง
เมื่อทหารหมวดนั้นเห็นศพเกลื่อนกลาดไปทั่ว ก็โกรธจนแทบคลั่ง รีบกลับไปยังกองบัญชาการกรมทหารชั่วคราว
หลังจากมุตางุจิ เร็นยะ ผู้บังคับการกรมทหารทราบสถานการณ์โดยละเอียด ก็โกรธจนชักดาบบัญชาการออกมาฟันอากาศไปทั่ว
เขาเป็นคนอนุญาตให้ยั่วยุอีกฝ่ายเอง พอเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขาย่อมหนีความรับผิดชอบไม่พ้น
ตอนฟังรายงานจากผู้บังคับหมวด เขาก็แต่งเติมเรื่องที่เห็นให้ดูหนักหน่วงขึ้นอีก
จากนั้นจึงรายงานไปยังกองบัญชาการทหารประจำการ ซึ่งมีพลโททาชิโระ คันอิจิโร่เป็นผู้บัญชาการ
เมื่อพลโททาชิโระ คันอิจิโร่เห็นโทรเลข ความสงบที่ฝึกฝนมาหลายปีก็พังทลายลงในพริบตา
จากนั้นเขาก็แต่งเติมข้อความในโทรเลขต่อ แล้วรายงานไปยังผู้บังคับบัญชาระดับสูงขึ้นไป
เบื้องบนกดดันรัฐบาลจีนทันที เรียกร้องให้ลงโทษผู้กระทำผิดอย่างเด็ดขาด
เดิมทีการเจรจามีขึ้นเพื่อค้นหาทหารที่หายไป แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นการเจรจาเรื่องทหารญี่ปุ่นหนึ่งกองพันที่เสียชีวิตและบาดเจ็บ
ญี่ปุ่นแสร้งทำเป็นเจรจา จุดประสงค์หลักคือถ่วงเวลา เพื่อเตรียมยึดเนินทรายและระดมยิงเมืองหว่านผิงในภายหลัง
รัฐบาลจีนรีบถ่ายทอดคำสั่งลงไปทีละระดับทันที
ภายใต้แรงกดดันจากสถานกงสุลญี่ปุ่นและชาติมหาอำนาจตะวันตก ในที่สุดจึงตกลงให้เข้าเมืองมาเจรจา
คณะเจรจาเข้าเมืองมาแล้ว และกำลังเจรจากันอยู่ที่ทำการอำเภอ
ซูเซี่ยงหว่านเป็นใครกัน? เธอรู้ว่านี่เป็นแผนถ่วงเวลา
แต่ไม่ว่าฝ่ายนั้นจะเจรจากันอย่างไร ในเมื่อกำลังพลของกรมทหารญี่ปุ่นอยู่รวมกันที่นี่ เธอก็เปิดฉากยิงทันที
ซูเซี่ยงหว่านเห็นผู้บังคับการกรมทหารญี่ปุ่นยศพันเอกคนนั้นผ่านกล้องมองกลางคืนมานานแล้ว
ตอนรอบตัวมืดสนิท เธอจึงหยิบเครื่องยิงลูกระเบิดซุ่มยิงรุ่น 11 ออกมา เล็งไปยังเจ้าผีญี่ปุ่นเฒ่าคนนั้น
จากนั้นเธอก็คิดดูอีกที ความเร็วของลูกระเบิดค่อนข้างช้า หากอีกฝ่ายหลบได้จะทำอย่างไร?
เธอจึงเก็บเครื่องยิงลูกระเบิด แล้วเปลี่ยนมาใช้ปืนซุ่มยิงระยะไกลความแม่นยำสูงคิวบียู-202 ขนาด 8.6 มิลลิเมตร
ซูเซี่ยงหว่านเล็งไปยังเจ้าผีญี่ปุ่นเฒ่าคนนั้น ก่อนลั่นไกอย่างเด็ดขาด
ด้วยความเร็วต้นเกือบ 1,000 เมตรต่อวินาที ใช้เวลาเพียง 1 วินาที หน้าอกของเจ้าผีญี่ปุ่นเฒ่าคนนั้นก็ระเบิดเป็นดอกไม้โลหิต
เจ้าผีญี่ปุ่นเฒ่าอาศัยประสบการณ์การรบหลายปีและประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของตัวเอง
เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอยู่ตลอด ราวกับมีใครกำลังจับจ้องเขา
อากาศก็ร้อนอบอ้าวอยู่แล้ว แต่กลับรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
วินาทีต่อมา เขารู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างแทงเข้าใส่ แล้วก็เห็นดอกไม้โลหิตระเบิดขึ้นกลางอก
แรงปะทะจากกระสุนผลักร่างเจ้าผีญี่ปุ่นเฒ่าที่สูงเพียง 1.55 เมตรให้ถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะล้มลงและสิ้นใจ
“ทำได้ดีมาก ตัวฉัน!” ซูเซี่ยงหว่านชมตัวเอง
“ข้าศึกโจมตี! ข้าศึกโจมตี!” เมื่อเห็นดังนั้น ทหารรักษาการณ์ข้างกายก็รีบตะโกนลั่น
ไม่นาน ทหารที่หลับอยู่ก็ถูกเสียงตะโกนปลุกให้ตื่น พวกเขาคว้าปืนแล้วกรูกันเข้ามา
จากบาดแผล ทหารญี่ปุ่นที่มีประสบการณ์ก็วิเคราะห์ได้ทันทีว่าศัตรูซ่อนตัวอยู่ตรงไหน
จากนั้นผู้บังคับบัญชาคนหนึ่งก็นำกำลังพลมุ่งหน้าไปทางที่ซูเซี่ยงหว่านอยู่
ซูเซี่ยงหว่านอยู่บนเนินดินเล็ก ๆ ทางทิศใต้ บริเวณหัวสะพานฝั่งตะวันตกของสะพานหลูโกว
ตั้งแต่ยิงนัดแรก เธอก็ยิงกระสุนที่เหลืออีก 4 นัดในซองกระสุนออกไปแล้ว
เป้าหมายแรกคือผู้บังคับหมวดที่กำลังตะโกนโวยวายและพุ่งมาทางนี้
คนที่ถือดาบบัญชาการอยู่หลายคนถูกเธอไล่ยิงทีละคน
จากนั้นเธอก็เปลี่ยนซองกระสุน แล้วเปิดฉากยิงต่อ
เป้าหมายคือพวกที่ถือปืนกลเบา รวมถึงคนที่วิ่งเร็วที่สุดสองสามคน
ซูเซี่ยงหว่านซึ่งเดิมอยู่ห่างออกไป 1,000 เมตร ถูกทหารญี่ปุ่นไล่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว
ตอนนี้เหลือระยะห่างกันเพียงไม่กี่ร้อยเมตร
ซูเซี่ยงหว่านเก็บปืนซุ่มยิงอย่างเด็ดขาด แล้วเปลี่ยนเป็นเครื่องยิงลูกระเบิดซุ่มยิง
เธอใช้แต่ลูกระเบิดแรงสูง ซึ่งเหมาะสำหรับสังหารทหารราบโดยเฉพาะ
หากเป็นเครื่องยิงลูกระเบิดซุ่มยิงก่อนดัดแปลง ระยะ 0 ถึง 8 เมตรถือเป็นเขตสังหาร ส่วนระยะ 8 ถึง 15 เมตรเป็นเขตทำให้บาดเจ็บ
แต่เครื่องยิงลูกระเบิดซุ่มยิงที่ซูเซี่ยงหว่านใช้เป็นรุ่นดัดแปลงพิเศษ
ภายในระยะ 10 เมตรแทบไม่มีทางรอด เว้นแต่จะมีคนอยู่ข้างหน้าช่วยรับความเสียหายทั้งหมดแทน
ซูเซี่ยงหว่านยิงต่อเนื่อง 7 นัด จนกระสุนในโม่หมดเกลี้ยง
ทหารญี่ปุ่นที่บุกเข้ามาเป็นกลุ่มในระยะไม่กี่ร้อยเมตรเสียชีวิตและบาดเจ็บอย่างหนัก
พวกเขาจึงแยกย้ายกันไปตามตำแหน่ง ย่อตัวแล้วพุ่งไปข้างหน้า
ซูเซี่ยงหว่านไม่คิดจะยืดเยื้อ เธอเก็บเครื่องยิงลูกระเบิดแล้ววิ่งหนี
อย่าดูถูกว่าพวกญี่ปุ่นตัวเตี้ย พวกเขาวิ่งเร็วไม่น้อยเลย
ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายลดลงเรื่อย ๆ
ซูเซี่ยงหว่านหยิบปืนไรเฟิลอัตโนมัติคิวบีแซด 191 ออกมา แล้วหันกลับไปยิงกราด
ทหารญี่ปุ่นตั้งตัวไม่ทัน จึงเสียเปรียบเข้าให้
หลังจากทหารญี่ปุ่นที่วิ่งนำหน้าตายไป 7-8 คน พวกที่เหลือก็เริ่มวิ่งซิกแซ็กหลบกระสุน
เมื่อเห็นว่าไม่มีโอกาสแล้ว ซูเซี่ยงหว่านก็รีบถอนตัว
เธอเลี้ยวไปเลี้ยวมา ไม่นานก็หายลับไปจากสายตา ที่จริงแล้วเธอหลบเข้าไปในโลกส่วนตัวติดตัว
หลังจากวุ่นวายมาตลอดครึ่งค่อนคืน ซูเซี่ยงหว่านก็เริ่มเหนื่อย
เธอต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินในครัวแบบง่าย ๆ พอกินอิ่มก็อาบน้ำ
จากนั้นก็โยนชุดลายพรางลงเครื่องซักผ้า เทผงซักฟอกลงไปแล้วซัก
ระหว่างรอซักผ้า เธอนั่งอยู่บนเตียงและไล่ดูสิ่งที่ได้มาวันนี้
แค่พวกตัวใหญ่ ๆ ก็มีพันเอกหนึ่งคน พันโทหนึ่งคน พันตรีหนึ่งคน แล้วยังมีนายทหารชั้นประทวนอีกหลายคน
พันเอกมีค่าหัว 1,000 เหรียญทอง ส่วนพันโทมี 500 เหรียญทอง
ผู้บังคับกองพันยศพันตรีมีค่าหัว 200 เหรียญทอง
นายทหารชั้นประทวนหลายคนมีทั้งร้อยเอก 1 คน ร้อยโท 2 คน และร้อยตรี 1 คน
ส่วนทหารชั้นประทวนกับพลทหารอีกนับไม่ถ้วน คราวนี้รวยแล้ว!
ก่อนหน้านี้มี 44 เหรียญทอง แล้วก็ทยอยใช้ไปหลายเหรียญ
พอรวมกับเหรียญทองอีกกว่า 2,000 เหรียญ คราวนี้ก็กลายเป็นเศรษฐีนีแล้ว
ฉันกลายเป็นคุณหนูตระกูลคนรวยแล้ว ฉันมีเงินเป็นพันเหรียญเลยนะ!
เสียดายก็แต่ปืนไรเฟิลตั้งมากมายที่ไม่ได้เก็บมา!
พอซักผ้าเสร็จ ซูเซี่ยงหว่านก็เอาเสื้อผ้าไปแขวนตาก
เธอกลับเข้าห้องแล้วนอนลงบนเตียง มองยอดเหรียญทองบนหน้าจอแสง พอใจกับตัวเลขจนยิ้มกว้างเห็นฟัน
หลังเป่าผมจนแห้ง เธอก็ห่มผ้าในห้องปรับอากาศ แล้วหลับไปพร้อมรอยยิ้ม ทั้งที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลย