เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 322 หนังสือสกิลสีแดง

6 นาที· 1.5K คำ

เวลาถัดมา การต่อสู้ในสมรภูมิกำจัดมารยิ่งรุนแรงขึ้นไปอีก

ไม่เพียงแค่ผู้เล่นกับสัตว์มารเท่านั้น ยังมีการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นกับผู้เล่นด้วย

ผู้เล่นจากประเทศต่างกันแทบพบหน้ากันเมื่อไรก็ลุยกันทันที ทำให้จำนวนผู้เล่นลดฮวบอีกระลอก

กระทั่งหนึ่งชั่วโมงกว่าผ่านไป เมื่อสัตว์มารตัวสุดท้ายถูกผู้เล่นสังหาร เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังก้องไปทั่วสมรภูมิ

"สัตว์มารทั้งหมดถูกกำจัดเรียบร้อย ภารกิจกำจัดมารสิ้นสุดลง ระบบจะมอบรางวัลตามอันดับของผู้เล่น โปรดผู้เล่นทุกคนอยู่ภายในสมรภูมิ"

เมื่อประกาศของเกมดังขึ้น ทุกคนหยุดเคลื่อนไหวทันที จ้องมองฟ้าด้วยสายตาเต็มเปี่ยมด้วยความคาดหวัง

ผู้เล่นที่ยังอยู่ในสมรภูมิตอนนี้เหลือไม่ถึงห้าแสนคน กิจกรรมครั้งนี้มีผู้เข้าร่วมนับพันล้าน แต่สุดท้ายกลับมีคนไม่ถึงห้าแสนที่จะได้รับรางวัล ต้องบอกเลยว่ารางวัลของกิจกรรมนี้คนธรรมดาไม่ใช่ว่าจะเอาได้

แต่เรื่องนี้ไม่กระทบเฉินมั่วเลยแม้แต่น้อย อันดับหนึ่งของเขาก็ไม่มีใครแย่งไปได้อยู่ดี แถมสี่อันดับแรกของกระดานจัดอันดับล้วนเป็นคนฝ่ายเดียวกันทั้งหมด

นอกจากนี้ ตำหนักรัตติกาลยังมีสมาชิกกว่าสามหมื่นคนที่ยังค้างอยู่ในสมรภูมิ

ไม่ว่าคนอื่นจะเป็นยังไง กิจกรรมครั้งนี้ฝ่ายตำหนักรัตติกาลคือผู้ได้ประโยชน์สูงสุดอย่างแน่นอน

ขณะนี้เฉินมั่วได้รวมตัวกับเติ้งเจี๋ยและคนอื่น ๆ แล้ว ทุกคนมีรอยยิ้มแห่งความยินดีอยู่บนใบหน้า มีแต่ซุนเทาเพียงคนเดียวที่หน้าตาเหม่อลอยบูดบึ้ง

ในกระดานจัดอันดับสุดท้าย หลิงเอ๋อร์แซงเขาขึ้นไปจนได้ เป็นอันดับสองของกระดาน ส่วนเขาหล่นลงมาอยู่อันดับสาม ทำเอาเขาอึดอัดใจอย่างมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป