เปิดหีบสมบัติกันครบแล้ว อาหารก็ถูกยกขึ้นมา ทุกคนพึงใจใจในการเริ่มรับประทานอาหาร
ขณะเดียวกันนั้น ช่องแชทกิลด์ตำหนักรัตติกาลกลับครึกครื้นไม่หยุด
สมาชิกตำหนักรัตติกาลห้าหมื่นคน สามหมื่นกว่าคนฝ่าฝันมาได้ถึงที่สุด คนที่แย่ที่สุดก็ยังได้หีบสมบัติระดับแพลทินัมกลับไป
ต่างคนต่างเปิดออกมาได้ของวิเศษระดับสูงสุด แล้วพากันอวดกันในช่องแชทกิลด์
จากสงครามครั้งนี้ ตำหนักรัตติกาลแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล
แล้วบัดนั้น เสียงประกาศของเกมดังก้องขึ้นในทุกเมืองหลัก..
"ยินดีด้วย! ตำหนักรัตติกาลอัปเลเวลสำเร็จเป็นกิลด์ระดับ 3! ระบบกระดานจัดอันดับกิลด์เปิดใช้งาน!"
เมื่อประกาศดังขึ้น ทุกเมืองหลักก็ครึกครื้นขึ้นทันที
"เพิ่งนึกออกว่าทำไมไม่มีกระดานจัดอันดับกิลด์สักที ที่แท้ต้องมีกิลด์ไต่ถึงระดับ 3 ก่อนถึงจะเปิด!"
"ตำหนักรัตติกาลโคตรเทพจริง ๆ โตไวขนาดนี้ก็ถึงระดับ 3 แล้ว!"
"นายก็ลองดูซิว่าตำหนักรัตติกาลใครเป็นคนสร้าง ได้ยินมาว่าข้างในเต็มไปด้วยคนเก่ง ต่ำสุดก็พรสวรรค์ระดับม่วง พรสวรรค์สีทองก็มีหลายคน"
"จริงเหรอ!?"
"โกหกนายทำไม ตำหนักรัตติกาลเกณฑ์คนขั้นต่ำก็พรสวรรค์ระดับม่วง แถมอุปกรณ์ของสมาชิกดีเหลือเกิน ได้ยินมาว่าเทพเย่หานชอบหย่อนอุปกรณ์ดี ๆ ลงคลังกิลด์เสมอ!"
"เชี่ย! สวัสดิภาพดีขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ได้ ฉันต้องเข้าตำหนักรัตติกาลด้วย!"
"นายมีพรสวรรค์ระดับม่วงหรือเปล่า!?"
"ไม่มี!"
"งั้นนายอย่าฝัน..."
"ฉันสีส้ม"
"........"
"ชาเลยนาย...."