"ดูเหมือนมันจะกลัวฉัน?" จ้านหุ่นขยี้ศีรษะตัวเอง มองไปยังเงาร่างยักษ์ที่หอบหิ้วหนีไปจนลับตาอย่างงงงวย
"แต่ทำไมมันถึงกลัวฉันล่ะ?"
"เดี๋ยวนะ... ตอนนี้มันตะโกนคำว่าเผ่ามนุษย์! สิ่งที่มันกลัวไม่ใช่ฉัน... แต่เป็นเผ่ามนุษย์!"
"คงถูกพวกมนุษย์คนอื่นต่อยจนขาดใจมาก่อนสินะ"
"ถึงขั้นนี้ได้... คงไม่มีใครนอกจากท่านผู้นั้น"
"จากข่าวกรองที่มีอยู่ จนถึงตอนนี้ดูเหมือนมีแต่ท่านผู้นั้นเท่านั้นที่ขึ้นขั้นสำเร็จ และไม่ใช่แค่ระดับเหล็กดำ แต่เป็นระดับเงิน"
"ดูท่าทีในสมรภูมิเส้นทางเทพ เขายังคงเด่นสง่าไม่เสื่อม ทำให้ผู้แข็งแกร่งของเผ่าอื่นเข้าใจผิดว่าชาวเผ่ามนุษย์ทุกคนแข็งแกร่งเทียบเท่าเขา ดังนั้นเมื่อเห็นฉันจึงรีบหนีไป"
จ้านหุ่นก็ไม่ธรรมดา เป็นประธานของกิลด์ทางการ ไม่นานก็เดาสาเหตุของเรื่องนี้ได้
"สมกันเป็นพี่เทพเย่หาน แม้อยู่ในสมรภูมิเส้นทางเทพก็ยังซ่อนแสงระยับไม่อยู่"
"เสียดาย กระดาษก็ห่อไฟไม่มิด เมื่อผู้เล่นเข้าสู่สมรภูมิเผ่ามนุษย์มากขึ้นเรื่อย ๆ อีกไม่นานทุกเผ่าพันธุ์ก็จะรู้ว่า เผ่ามนุษย์ไม่ได้แข็งแกร่ง... แข็งแกร่งมีแค่เย่หานคนเดียวเท่านั้น"
จ้านหุ่นถอนใจยาว แล้วเดินสืบเนื่องต่อไปข้างหน้า
เดินไปไม่นาน ก็เจอผู้เล่นจากเผ่าอื่นอีกคนหนึ่ง
ผู้เล่นคนนั้นไม่รู้จักเผ่ามนุษย์ เมื่อเห็นจ้านหุ่นก็เข้าโจมตีทันที