ยุคเจ็ดสิบข้าราชการชั้นสูง: จากดาวหมู่บ้านสู่นักแปล

ตอนที่ 32 ยุคเจ็ดศูนย์ จากสาวงามประจำหมู่บ้านสู่ล่าม

10 นาที· 2.3K คำ

เช้าตรู่วันเสาร์ เจ้าชู่เหอก็มาถึงห้องเรียนแล้ว

เมื่อวานเธอทบทวนเนื้อหาทั้งหมดที่หลู่ซิงฉุนกับหูไห่ผิงสอนในสัปดาห์นี้อยู่ในหอพัก แยกออกเป็นหัวข้อความรู้ แล้วเรียงตามระดับความยาก ใช้กระดาษถึงสามหน้าเต็มเขียนโครงร่างออกมา

พอเขียนไปได้ครึ่งหนึ่ง เธอก็พบปัญหาข้อหนึ่งว่า ถ้าใช้เวลาสามชั่วโมงในช่วงเช้าสอนเนื้อหาของสัปดาห์นี้จนจบ ช่วงบ่ายก็พาทุกคนอ่านบทเรียนของสัปดาห์หน้าเตรียมไว้ก่อนได้ เมื่อได้ทบทวนล่วงหน้า พอครูสอนอย่างเป็นทางการค่อยทำความเข้าใจให้ถ่องแท้อีกครั้ง วนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ประสิทธิภาพย่อมสูงขึ้นมาก! เธอพลิกดูหนังสือเรียนสัปดาห์หน้าสองบทแรกอีกครั้ง ขีดเส้นใต้ใจความสำคัญกับจุดที่อาจเป็นปัญหาไว้ ในใจก็มั่นใจขึ้น

แปดโมงสี่สิบนาที ผู้คนทยอยเข้ามาในห้องเรียน

หลิวเจี้ยนจวินเป็นคนแรกที่เข้ามา เขาโยนกระเป๋านักเรียนลงบนโต๊ะแล้วพูดว่า “เจ้าชู่เหอ มาเช้ากว่าฉันอีกเหรอ? ฉันยังไม่ได้กินมื้อเช้าก็รีบมาแล้ว นึกว่าจะได้เป็นคนแรกที่ขยันเรียนเสียอีก”

เหอชุ่ยชุ่ยเดินตามหลังมา “นายท้องว่างแล้ววิ่งมาทำไม? หิวอยู่แบบนี้จะเรียนรู้เรื่องเหรอ?”

หลิวเจี้ยนจวินตอบ “ฉันตื่นเต้น! พอตื่นเต้นก็ไม่อยากกินอะไรเลย”

เหอชุ่ยชุ่ยกลอกตาอย่างเอือมระอา “ตอนสอบไม่เห็นจะตื่นเต้น แต่พอมาเรียนเสริมกลับตื่นเต้นขึ้นมาได้”

พอถึงเก้าโมงตรง นักเรียนทั้ง 26 คนก็มากันครบ

เจ้าชู่เหอยืนหน้ากระดาน วางโครงร่างที่หนีบไว้บนแท่นแล้วกางออก “เช้านี้เราจะทบทวนเนื้อหาสำคัญของสัปดาห์นี้กันก่อน มีทั้งหมดสามส่วน ไวยากรณ์ การอ่าน และการแปล ค่อย ๆ เรียนไปทีละส่วน”

เธอหยิบชอล์กขึ้นมาเขียนหัวข้อความรู้ข้อแรกบนกระดาน พลางอธิบายไปด้วย... ต่างจากตอนเรียนกับหลู่ซิงฉุน เจ้าชู่เหอไม่ได้อธิบายกฎไวยากรณ์ทั้งหมดรวดเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ แต่เริ่มจากยกตัวอย่างที่ง่ายที่สุด ให้ทุกคนมองออกก่อนว่าไวยากรณ์ข้อนี้พูดถึงอะไร จากนั้นค่อยขยายความลึกขึ้นทีละขั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป