หลี่ฉงเซียนวุ่นวายอยู่ทั้งวัน จัดการเก็บกวาดบ้านตั้งแต่ในบ้านจรดนอกบ้าน ชามที่ต้องยืมก็ยืมมาแล้ว ไก่ที่ต้องเชือดก็ฝากคนหมู่บ้านข้าง ๆ จัดการไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่พอตกเย็นได้นั่งพักหายใจ เธอก็อดนึกถึงลูกสาวคนโตไม่ได้
ท้องของเจ้าชู่หลานใกล้ครบเก้าเดือนเต็มที คราวก่อนกลับมาบ้านยังต้องแบกท้องโตข้ามเขามา ไม่รู้ว่าช่วงนี้ร่างกายเป็นยังไงบ้าง
อีกอย่าง เรื่องที่น้องเหอสอบเข้าโรงเรียนอาชีวะประจำเมืองเอกของมณฑลได้ เจ้าชู่หลานก็ช่วยออกแรงผลักดันตั้งแต่ต้นจนจบ ทั้งเป็นคนช่วยติดต่อเรื่องรูปถ่าย ทั้งเป็นคนแนะนำแม่สื่อที่ลูกเขยคนโตของเธอรู้จัก ข่าวดีขนาดนี้ อย่างไรก็ต้องไปบอกให้เจ้าตัวรู้ด้วยตัวเอง
หลี่ฉงเซียนกำชับเจ้าโช่วเถียนสองสามคำ เช้าตรู่วันถัดมาก็หิ้วตะกร้าไข่ออกเดินทาง เดินข้ามสันเขาลูกนั้นมาได้กว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็เห็นลานบ้านของเจ้าชู่หลานอยู่ไกล ๆ ประตูบ้านเปิดอ้า มีเงาคนขยับไปมาอยู่ข้างใน ทั้งยังมีเสียงเด็ก ๆ วิ่งเล่นกันด้วย
หลี่ฉงเซียนเร่งฝีเท้า พอก้าวเข้าประตูมาก็ชะงักงัน เด็กสามคนกำลังนั่งยอง ๆ มองคุณปู่เชือดไก่อยู่ตรงมุมลาน หลานชายคนโต หลี่อันเหว่ย อายุสิบเอ็ดขวบแล้ว กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตา ช่วยก่อไฟให้ลุก ส่วนหลี่อันฉิงวัยเก้าขวบถักผมเปียสองข้าง กอดน้องชายวัยสี่ขวบ หลี่อันเหล่ย ยืนมองไก่ที่กำลังดิ้นกระพือปีกอยู่ข้าง ๆ
หลี่หย่งฟาอุ้มน้ำร้อนเดินเข้าไปในบ้าน เหงื่อเต็มหน้าผาก
หัวใจของหลี่ฉงเซียนกระตุกวูบ รีบเดินเข้าไปถามว่า “พ่อเจ้าบ่าว! ชู่หลานเป็นอะไรไปหรือ?”
พ่อของหลี่หย่งฟา หรือที่ใคร ๆ เรียกว่าตาเฒ่าหลี่ กำลังจะเชือดไก่ พอเห็นหลี่ฉงเซียนก็รีบลุกขึ้น “แม่เจ้าสาว มาถูกเวลาพอดีเลย! ชู่หลานเริ่มเจ็บท้องคลอดแล้ว เมียฉันกำลังทำคลอดอยู่ในห้อง!”
หลี่ฉงเซียนวางตะกร้าลงกับพื้น ถกแขนเสื้อขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปในบ้านทันที